علی اصغر بهاری، یکی از نوازندگان نامدار کمانچه در ایران به شمار میرفت که با بزرگترین هنرمندان موسیقی کشور نیز همکاری داشت. او سهم بزرگی در زندهنگاهداشتن آهنگها و نواهای قدیمی و کمیاب موسیقی ایرانی ایفا کرد. در این نوشته از وبلاگ یافتو، زندگینامه این استاد موسیقی را مرور میکنیم.
تولد و کودکی علی اصغر بهاری
علی اصغر بهاری در سال ۱۲۸۴ در محله بازار عباسآباد تهران چشم به جهان گشود و اصالتاً به شهر بهار تعلق داشت. او تا سیزده سالگی نزد پدرش پرورش یافت. پس از آن که پدرش ورشکست شد، به همراه مادرش، گوهر خانم، به خانه پدربزرگش، میرزا علی خان، که نوازندهای چیرهدست در نواختن کمانچه بود، نقل مکان کردند. در آنجا بود که او برای اولین بار با ساز کمانچه آشنا شد و با پافشاری مادرش، به مدت دو سال نواختن این ساز را نزد پدربزرگش فرا گرفت. پس از این دوره، او چهار سال دیگر نزد سه دایی خود به نامهای رضاخان، اکبرخان و حسنخان به یادگیری ادامه داد و مهارتهای خود را در کمانچهنوازی کامل کرد.
آغاز شهرت
علی اصغر بهاری در هجدهسالگی به همراه گروه موسیقی ابراهیمخان منصوری روی صحنه رفت و کنسرتی اجرا کرد. این اجرا باعث شد همه او را به عنوان یک کمانچهنواز چیرهدست در موسیقی ایرانی بشناسند. چند سال بعد، با رواج بیشتر سازهایی مثل پیانو و ویولن، بهاری برای مدتی کمانچه را کنار گذاشت و نزد رضا محجوبی آموزش ویولن را شروع کرد. پس از نقل مکان به تهران، استاد روحالله خالقی از او دعوت کرد تا در مدرسه موسیقی تدریس کند و بهاری کار آموزش در هنرستان را آغاز نمود. در همان دوران، رادیو نیز از او برای همکاری دعوت به عمل آورد.
شروع دوباره کمانچه
علی اصغر بهاری پس از سالها فاصله گرفتن از کمانچه، در سن ۳۲ سالگی دوباره نواختن این ساز را آغاز کرد. در آن دوران، کمانچه آنطور که باید مورد توجه نبود. او حتی از سوی دانشگاه تهران برای آموزش این ساز دعوت به کار شد. در سال ۱۳۴۶ نیز رادیو فرانسه از او دعوت کرد تا در سالن دلاویل در مقابل سه هزار نفر برنامه اجرا کند. بهاری با همکاری مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران، شاگردان بسیاری را نیز پرورش داد که بعدها از کمانچهنوازان مطرح شدند.