برای ساختن یک قطعه موسیقی، علاوه بر سازهای معمولی، از ابزارهای دیگری هم کمک گرفته میشود که بعضی از آنها حتی نرمافزارهای کامپیوتری هستند. یکی از این ابزارهای مهم، DAW نام دارد که به معنای «محیط کار صوتی دیجیتال» است. در این نوشته از وبلاگ یافتو، بیشتر با این ابزار آشنا میشویم. پیشنهاد میکنیم تا پایان این مطلب با ما بمانید.
تولید آثار موسیقایی با نرم افزار های میزبان
در دنیای موسیقی امروز، به ویژه در سبک الکترونیک، ساخت قطعات موسیقی به کمک برنامههای کامپیوتری خاصی انجام میشود که به آنها نرمافزار میزبان میگویند. با این که شرکتهای مختلفی این نرمافزارها را تولید میکنند و هر کدام ویژگیهای خود را دارند، برخی از آنها در بین کاربران از محبوبیت بیشتری برخوردارند و تعداد افراد بیشتری از آنها استفاده میکنند. همچنین، بعضی از این نرمافزارها از نظر قابلیتها و عملکرد، پیشرفتهتر و کاملتر از بقیه هستند.
DAW چیست ؟
یک محیط کار صوتی دیجیتال که به طور خلاصه DAW نامیده میشود، در واقع یک نرمافزار تخصصی است. این نرمافزار تمام ابزارها و امکانات لازم برای ضبط و ساخت یک قطعه موسیقی را در اختیار شما قرار میدهد.
در این نرمافزار، همه مراحل ساخت موسیقی، از نوشتن نتها و ایجاد الگوهای مختلف گرفته تا انتخاب سازها، ضبط صدا، ویرایش آن، ترکیب بخشهای مختلف و در نهایت پالایش و تکمیل نهایی پروژه، انجام میشود. به بیان دیگر، اگر شما به ساخت موسیقی علاقه دارید، یا یک نوازنده و آهنگساز هستید، برای ضبط و تولید آهنگهای خود همیشه به یک نرمافزار اصلی مانند DAW نیاز خواهید داشت.
DAW ها به دو دسته تقسیم می گردند :
۱ – محیطهای کار صوتی دیجیتال (DAW) های یکپارچه
این نوع DAWها در واقع مجموعهای کامل از سختافزار و نرمافزار هستند که همه چیز با هم کار میکنند. معمولاً یک میز میکس، بخشی برای کنترل تنظیمات و یک حافظه برای ذخیره اطلاعات در آن قرار دارد. این مدل سیستمها در زمانهایی رواج بیشتری داشتند که کامپیوترهای شخصی هنوز به طور گسترده استفاده نمیشدند.
۲ – محیطهای کار صوتی دیجیتال (DAW) های نرمافزاری
یک سیستم تولید موسیقی با کامپیوتر (DAW) از چهار بخش اصلی تشکیل شده است: یک کامپیوتر، یک کارت صدا برای اتصال به دنیای صوتی، یک نرمافزار ویرایش صدا و در نهایت یک وسیله برای وارد کردن اطلاعات که میتواند ماوس یا یک صفحهکلید مخصوص موسیقی (میدی کیبورد) باشد.
به دلیل قیمت مناسب و در دسترس بودن، امروزه بیشتر افراد برای تنظیم و میکس موسیقی از این نوع نرمافزارها استفاده میکنند.
کاربرد DAW های نرم افزاری
کار اغلب این نرمافزارها در عمل شبیه به هم است. معمولاً یک محیط به نام «خط زمانی» یا «پخشلیست» دارند که در آن، صداها و سازها به ترتیب و بر اساس زمان و ضربآهنگ، نوشته، خوانده و اجرا میشوند.
همه این نرمافزارها امکان افزودن ویاستی، پلاگین، افکت، نتنویسی و موارد مشابه را دارند. با این حال، تفاوتهای کوچکی در روش ضبط، پخشلیست، میکسر و بخشهای دیگر در نرمافزارهای تولید موسیقی دیده میشود.
علاوه بر این، بخشی به نام Instrument یا Chanel Rack در این برنامهها وجود دارد که برای انتخاب نوع ساز ویاستی یا صدای لوپ و سمپل استفاده میشود. به طور کلی، هر لاین یا ساز به صورت جداگانه میتواند به میکسر متصل شود. کار میکسر، پردازش صداها و فرکانسهای موجود در آهنگ است.
قابلیتهایی مانند اتومیشن نیز در این نرمافزارها مشترک است. تفاوت اصلی این برنامهها در روش نوشتن و ویرایش MIDI و فایلهای صوتی است. در واقع، یک نتیجه یکسان از چند راه مختلف قابل دستیابی است.
به عنوان نمونه، نتیجه ساید چین در افال استودیو و کیوبیس یکسان است، اما روش انجام آن در هر نرمافزار متفاوت است. حتی در یک نرمافزار هم میتوان یک کار را به چند روش مختلف انجام داد.
لیستی از DAW های نرم افزاری:
در اینجا فهرستی از برخی نرمافزارهای معروف و پرکاربرد برای ساخت و تنظیم موسیقی آورده شده است:
– اف ال استودیو (FL Studio)
– کیوبیس (Cubase)
– ابلتون لایو (Ableton Live)
– ادوبی آدیشن (Adobe Audition)
– استودیو وان (Studio One)
– اسید پرو (Acid Pro)
– پروتولز (ProTools)
– سونار (SONAR)
– گاراژبند (GarageBand)
– لاجیک پرو (Logic Pro)