بیوگرافی سعدی افشار

سعدی افشار که نام کامل او سعدالله رحمت‌خواه است، در سال ۱۳۱۳ در استان زنجان به دنیا آمد. او بازیگر کمدی ایرانی بود و در نمایش‌های معروف به سیاه‌بازی یا تخته‌حوضی (روحوضی) بازی می‌کرد. سعدی افشار آخرین بازمانده از نسل بازیگران سیاه‌باز در نمایش‌های روحوضی ایران به شمار می‌رود. در ادامه با این هنرمند برجسته بیشتر آشنا می‌شویم.

تحصیلات او تا کلاس ششم دبستان ادامه داشت و از جوانی به بازی در تئاتر علاقه نشان داد. افشار برای اولین بار در سال ۱۳۳۰ روی صحنه رفت و نقش‌آفرینی کرد. بعدها در نمایش‌های سیاه‌بازی و تخته‌حوضی شرکت کرد و معمولاً نقش‌های سیاه یا مبارک را اجرا می‌کرد.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در پیکاپ مگنتیک چیست ؟ پیدا کنید.

از سعدی افشار به عنوان آخرین بازمانده هنر سیاه‌بازی در ایران یاد می‌شود؛ هنرمندی کمدی که در نمایش‌های سیاه‌بازی و تخته‌حوضی به ایفای نقش می‌پرداخت.

زندگی هنری سعدی افشار

سعدی افشار هنرمند محبوب ایرانی، در سال ۱۳۱۴ در تهران چشم به جهان گشود. او از همان سال‌های نوجوانی به هنر نمایش و موسیقی علاقه‌مند شد و فعالیت هنری خود را آغاز کرد.

افشار با حضور در نمایش‌های رادیویی و بعدها با بازی در تئاتر، نام خود را به عنوان بازیگری توانا مطرح ساخت. صدای گرم و بیان گیرای او، به زودی راهش را به سینمای ایران باز کرد و در فیلم‌های بسیاری ایفای نقش نمود.

برای گسترش دانش خود، مقاله در کلاس سلفژ چه چیزهایی یاد می گیریم؟ را مطالعه کنید.

اما آنچه سعدی افشار را به چهره‌ای ماندگار و محبوب در دل مردم تبدیل کرد، اجرای ترانه‌های فولکلور و طنزآمیز با لهجه‌ی شیرین تهرانی بود. او با اجرای آهنگ‌هایی مانند “گل پسر” و “گل مریم”، شادی و نشاط را به خانه‌های ایرانیان آورد و خاطرات خوشی برای چندین نسل ساخت.

سعدی افشار علاوه بر بازیگری و خوانندگی، در برنامه‌های طنز رادیو و تلویزیون نیز حضور پررنگی داشت و با خلق شخصیت‌های به یاد ماندنی، همواره لبخند بر لب مخاطبان می‌نشاند.

این هنرمند پرکار و دوست‌داشتنی، پس از یک عمر فعالیت هنری ارزشمند، در سال ۱۳۸۳ دار فانی را وداع گفت، اما یاد و خاطره‌اش همراه با آثار شاد و ماندگارش، برای همیشه در فرهنگ و قلب مردم ایران زنده خواهد ماند.

برای گسترش دانش خود، مقاله آشنایی با برخی از انواع پیکاپ های گیتار الکتریک و باس را مطالعه کنید.

زندگی نامه هنری سعدی افشار

سعدی افشار از جوانی کار در تئاتر را شروع کرد. همانطور که در هنرهای قدیمی مرسوم است، او هم ابتدا با الگوبرداری از استادان بزرگی مانند ذبیح‌الله ماهری و مهدی مصری پا به صحنه گذاشت. در آن زمان، هنوز در نمایش‌های تخت‌حوض سیاه‌بازی، هنرمندان ماهری مثل سیدحسین یوسفی، اسدالله قاسمی، محمود یکتا و رضا عرب‌زاده می‌درخشیدند.

اما دوره‌ای که سعدی افشار و همکارانش در اوج بودند، همزمان با زمانی بود که نمایش‌های شاد سنتی، به خاطر دگرگونی‌های اجتماعی و تغییر در شیوه‌ی برگزاری مراسم شاد، رفته‌رفته جای خود را به گونه‌های تازه‌تری از سرگرمی می‌دادند. تخت‌حوض از رونق افتاده بود و شرایط طوری پیش رفت که سعدی افشار و هم‌نسلانش، آخرین نمایندگان هنر نمایش سنتی شدند.

سعدی افشار در سالن‌های مختلفی مانند تئاتر حافظ نو، سالن اصلی تئاتر شهر، تالار مولوی، تئاتر دهقان، تئاتر پارس، تئاتر نصر، سینما تئاتر کوچک و همچنین در رادیو و تلویزیون به اجرا پرداخت و با هنرمندانی چون مهدی سنایی‌فرید، محمود یکتا، حسن شمشاد، محمود نظری، ابراهیم شادی، تهیه کارلو، عالم‌تاج گوهری، مژگان، افسانه، اکبر خسروی، هوشنگ خسروی، رحمان محسنی، عنایت‌الله شفیعی، محمد دبیر، حسن عظیمی، هوشنگ احمدی، رضا کریمی، نوروز بیات، علی اژدری، علی فتحعلی، محسن مقامی، مجید فروغی، رضا رضامندی و دیگران همکاری کرد. او در مهر و آبان سال ۱۳۷۰ نیز با دو نمایش «سعدی هملت می‌شود» و «بلورک و چشمه نوش» به سرپرستی دکتر محمود عزیزی و همراه گروه تئاتر نصر، در جشنواره پاییزی مادرید اسپانیا و سپس در فرانسه حضور یافت.

هنر رو به فراموشی سیاه بازی

اگرچه امروزه سیاه‌بازی مانند گذشته رایج نیست، اما عده‌ای از بازیگران که نخستین تجربه‌های هنری خود را در تئاتر کسب کردند و نیز برخی از جوانان تحصیل‌کرده این عرصه در زمانه ما کوشیده‌اند تا آداب و شیوه‌های طنز سنتی ایرانی را زنده نگه دارند.

این نسل راه خود را با الهام از تلاش‌های استادانی چون علی نصیریان و حسین کسبیان آغاز کرد و امروزه تعداد اندک اجراهایی که از سیاه‌بازی الهام گرفته‌اند، حاصل کوشش همین افراد است. نسلی که برجسته‌ترین نمونه و الگو برای آنها “سعدی افشار” می‌باشد.

برای گسترش دانش خود، به مقاله یادگیری موسیقی در سن بالا سر بزنید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه انواع پیکاپ های اکتیو و پسیو.

وفات

در نهایت، او پس از مدت‌ها مبارزه با بیماری، در سی‌ام فروردین‌ماه سال ۱۳۹۲ (مصادف با نوزدهم آوریل ۲۰۱۳) در منزلش در تهران چشم از جهان فروبست. علت درگذشت او، عفونت ریه و پوکی استخوان اعلام شد. درست در همان روزهایی که او دار فانی را وداع گفت، یکی از نمایش‌هایش با نام «فیس پوک» بر روی صحنه تئاتر در حال اجرا بود.

مقاله مهرسا اصغریان مدرس ویولن حاوی اطلاعات جامعی است.