مهارت خود را در نوازندگی پیانو بالا ببرید

پیانو از سازهای بسیار دوست‌داشتنی و مشهور است که نواختن آن به تمرین و دقت زیادی نیاز دارد. با این حال، با انجام تمرین‌های منظم و رعایت چند نکته، می‌توانید توانایی خود را در این ساز افزایش دهید. اگر علاقه‌مند هستید تا در نوازندگی پیانو پیشرفت کنید، ادامه این نوشته را در وبلاگ یافتو دنبال کنید.

مهارت خود را در نوازندگی پیانو بالا ببرید

راهکارهای زیر می‌توانند به شما در پیشرفت و بهبود مهارت‌های نوازندگی کمک کنند.

کشش انگشتان

مهم نیست که دست‌های شما کوچک است یا بزرگ؛ نکته کلیدی این است که تمرین‌هایی برای انعطاف و کشش انگشتان خود انجام دهید.
وقتی انگشتان خود را می‌کشید، جریان خون در دست‌ها بهتر می‌شود و به تدریج، این کار باعث می‌شود که نواختن ساز برای شما آسان‌تر و روان‌تر شود.
می‌توانید از شست دست شروع کنید و آن را به نرمی به سمت عقب بکشید تا احساس کشیدگی ملایمی در آن ایجاد شود.
بعد همین حرکت را با انگشت اشاره و سپس دیگر انگشتان تکرار کنید.
پس از آن، معمولاً شست و انگشت اشاره را با کمک دست دیگر به آرامی به سمت بالا می‌کشیم و این کار را برای همه انگشتان انجام می‌دهیم.

نت هارو کاملتر بشناسید

وقتی برای نخستین بار کلیدهای پیانو را می‌بینید، شاید به نظر برسد که نت‌های بسیار زیادی برای آموختن وجود دارد.
کلیدهای روی صفحه‌کلید پیانو در شش دستهٔ دوازده‌تایی دسته‌بندی می‌شوند.
هر دسته شامل هفت کلید سفید و پنج کلید مشکی است.
اگر موسیقی را یک زبان در نظر بگیریم، می‌توان در ابتدا از یک سیستم نوشتاری ساده کمک گرفت و با استفاده از نمادهایی، محل نت‌ها را روی کلیدها مشخص کرد.

آشنایی کامل با نیم پرده در پیانو

صداهای پیانو به فاصله‌های کوچکی به نام نیم‌پرده تقسیم می‌شوند.
فرض کنید نت «دو»ی وسط را داریم. فاصله‌ی این نت تا کلید مشکی سمت راست آن، یک نیم‌پرده است.
فاصله‌ی آن کلید مشکی تا کلید سفید «ر» هم یک نیم‌پرده دیگر محسوب می‌شود.
پس هر کلید مشکی، همیشه یک نیم‌پرده با کلید سفید بعدی فاصله دارد.
حالا به کلیدهای «می» و «فا» دقت کنید. بین این دو نیز یک نیم‌پرده فاصله است.
شاید این قسمت در ابتدا کمی سؤال‌برانگیز باشد، چون بین این دو کلید، کلید مشکی وجود ندارد.
در نتیجه، یک قانون کلی را همیشه به یاد داشته باشید: فاصله‌ی هر کلید تا کلید بعدی – چه سفید و چه مشکی – برابر با یک نیم‌پرده است.

آشنایی کامل با مقادیر هر نت

حالا وقتش رسیده که با مفهوم ریتم در موسیقی آشنا بشویم.
برای ساختن یک قطعه موسیقی، نمی‌توان نت‌ها را به صورت نامرتب و شانسی پشت سر هم چید. شما به یک طرح کلی نیاز دارید که مشخص کند هر نت دقیقاً چه زمانی باید شنیده شود و چقدر طول بکشد.
خواندن نت‌های موسیقی، درست مثل خواندن یک نقشه مسیر برای کوهنوردی است.
در یک نقشه کوهنوردی، مقصد نهایی، راهی که باید بروید، نقطه‌های توقف برای استراحت و مدت زمان هر بخش، همه نشان می‌دهند که چقدر طول می‌کشد تا به پایان برسید.
در دنیای موسیقی هم برای نشان دادن این چیزها، از یک مجموعه علامت و نشانه خاص استفاده می‌شود.

استفاده از کیبورد هایی با کلاویه های راحتتر برای شروع

پیانوها معمولاً در ابعاد مشخص و استانداردی تولید می‌شوند.
اما در طراحی کلاویه‌ها (کلیدها) تفاوت وجود دارد؛ بعضی از مدل‌ها کلیدهای باریک‌تر و بعضی دیگر کلیدهای پهن‌تری دارند.
حتی پیانوهایی مخصوص کودکان نیز ساخته می‌شود.
برای شروع یادگیری، به ویژه در سنین کم، معمولاً کیبوردهای آموزشی دیجیتال پیشنهاد می‌شوند تا فشار کمتری به دست هنرجوی کوچک وارد کنند و او بتواند اصول اولیه و نواختن قطعات ساده را به راحتی بیاموزد.
برای سنین بالاتر، پیانوهای دیجیتال قابل حمل و مجهز به کنسول توصیه می‌شوند که علاوه بر نواختن، امکانات گسترده‌تری مانند آهنگسازی و استفاده از قابلیت‌های متنوع را در اختیار هنرجو قرار می‌دهند.

استایل نواختن بهتری انتخاب کنید

شیوه نشستن هر فرد پشت پیانو با توجه به اندازه بدن و دست‌هایش متفاوت است.
بعضی افراد لازم است صندلی خود را جلوتر بیاورند و بعضی دیگر باید آن را عقب‌تر ببرند تا احساس راحتی کنند و راحت‌تر به کلیدهای پیانو دسترسی داشته باشند.
برای کودکان نیز معمولاً از صندلی‌های قابل تنظیم استفاده می‌شود تا بهتر بتوانند کلیدها را بزنند.
از نکات بسیار مهم، حالت قرارگیری انگشتان، زاویه آرنج و مچ دست و شکل کلی نشستن است تا باعث خستگی یا درد در مچ و انگشتان در طول جلسات تمرین نشود.

تقویت انگشتان دست

انگشتان قوی‌تر، به شما کمک می‌کنند تا بتوانید قطعات موسیقی را سریع‌تر و با دقت بیشتری بنوازید.
برای قوی کردن دست‌ها راه‌های گوناگونی وجود دارد. بعضی افراد از وسایلی مثل گریپ یا توپ‌های مخصوص برای تقویت عضلات دست استفاده می‌کنند.
یک روش مؤثر دیگر برای قدرتمند کردن انگشتان، نواختن قطعات تمرینی مشخص و کار روی قطعات متنوع است.
به هنرجویانی که دست‌های کوچک‌تری دارند، پیشنهاد می‌کنیم با انگشت شست خود، حرکت‌های کششی منظم و آرام انجام دهند.

بعنوان مثال:

ابتدا یک آکورد ساده مثل C ماژور را انتخاب کنید.
آکورد C ماژور را که از نت‌های C، E و G تشکیل شده، بنوازید.
بعد با انگشت کوچک، نت G را به A تغییر دهید تا آکوردی متشکل از C، E و A را اجرا کنید.
انگشت کوچک خود را بیشتر بکشید و به نت بعدی بروید تا آکورد C، E و B را بنوازید.
این روند را آنقدر ادامه دهید تا جایی که انگشت کوچک شما دیگر نتواند نت بعدی را بگیرد.