سعدی! چو جورش میبری نزدیک او دیگر مرو
ای بیبصر! من میروم؟ او میکشد قلاب را
اشعار سعدی همچون قلابی استوار به ادبیات فارسی گره خورده و با روایتهای ناب خود، به تنهایی مانع از فراموشی روح و ساختار زبان ما شده است.
اول اردیبهشت، روزی است که به نام سعدی، استاد سخن و شاعر بزرگ ایران نامگذاری شده؛ روزی که زمین با عطر گلهای بهاری معطر میشود و آواز شادیبخش طبیعت، دلها را برای ورود به دنیای پرجذبه شعر و ادب آماده میکند.
گویا روح ظریف و باشکوه سعدی دوباره در جهان هستی و در پیکر شکوفهها جاری شده و نفس جانفزای کلامش در آواز پرندگان شنیده میشود تا جان ما را تازه کند. این شاعر نامی، با سرودههای دلنشین و داستانهای پرمعنا، هرگز در گذر زمان فراموش نشده و چراغ راهنمای زندگی را برای ما روشن نگه داشته است.
سعدی با اندیشه عمیق خود، از مرزهای زمان و مکان گذشته و در دل مردم سرزمینهای گوناگون جای گرفته است. او با آفرینش آثار جاودان، نام ایران را در جهان پرآوازه کرده و همچون ستارهای تابان در آسمان ادبیات جهان، برای همیشه خواهد درخشید. پاسداشت سعدی تنها بزرگداشت یک ادیب نیست، بلکه گرامیداشت گنجینهای از دانایی، عشق و حکمت برای همه ایرانیان و علاقهمندان به ادبیات است که او با پشتکار، زبان ما را زنده نگه داشت.
پس میتوان گفت عشق سعدی به زبان فارسی، عشقی ژرف و پایدار بود که در جان او ریشه داشت. او با سرودن شعرها و نوشتن کتابهای ارزشمند، نقش بزرگی در پاسداری و بالندگی زبان فارسی ایفا کرد و نام خود را به عنوان یکی از برجستهترین نگهبانان این میراث گرانقدر در تاریخ ثبت نمود. روز بزرگداشت سعدی، یادآور زیبایی سخن و عمق اندیشه است. رونیکس این روز را به همه دوستداران زبان و ادب فارسی در سراسر جهان شادباش میگوید.
به مناسبت روز ارتباطات و روابط عمومی؛ واحد ارتباطات و برند، قلب تپنده آگاهیبخشی رونیکس.