کاشی کاری و میز معرق کاشی شب پر ستاره اثر ونگوگ

چند سال پیش، یکی از نزدیکانم به من گفت که آرزو دارد یک میز قهوه با تکنیک معرق کاشی درست کند که طرحش از نقاشی معروف وینسنت ونگوگ به نام “شب پر ستاره” الهام گرفته شده باشد. من هم برای تشویق این ایده و حمایت از او، قبول کردم که در ساخت این میز کمکش کنم. حتی برای کریسمس یک میز قهوه ساختم و به او گفتم که به زودی با هم به فروشگاه کاشی‌فروشی می‌رویم تا کاشی‌های ریز و مناسب برای نقش‌اندازی روی میز را انتخاب کنیم.
اما به دلایل مختلف، این طرح معرق کاشی هیچ وقت انجام نشد. در عوض، یک میز قهوه ساده داریم که همه از آن استفاده می‌کنیم، اما نه برای همان هدف اولیه‌ای که در نظر داشتیم. بارها به فکر معرق‌کاری روی میز افتادیم، اما هرگز دست به کار نشدیم.
بعدها همسرم طرح کاشی‌ها را آماده کرد و دخترم هم آن‌ها را همراه با چند بشقاب قدیمی خرد کرد تا تکه‌های معرق کاشی درست شود. این کار سخت اما جذاب بود؛ یک تلاش گروهی و خانوادگی که با عشق برای دوست و خانواده‌اش انجام شد.
ما چیزهای زیادی از این تجربه یاد گرفتیم و در نهایت، نتیجه کار بسیار زیبا و قابل افتخار شد. حالا بیایید شروع کنیم: برویم سراغ ساخت میز معرق کاشی!

گام 1 : الهام گرفتن

من آدمی نیستم که زیاد با هنر آشنا باشم، ولی حتی من هم می‌توانم زیبایی نقاشی‌های ونگوگ را درک کنم. اسم این تابلوی زیبا «شب پرستاره» است. این نقاشی در واقع منظره‌ای شبانه از پنجره اتاق او در روستای سنت رِمی را نشان می‌دهد. ونگوگ روز بعد، تصویری را که در خاطرش مانده بود، روی بوم کشید. با این حال، او در طول زندگی‌اش فقط توانست یکی از نقاشی‌هایش را بفروشد. ما می‌دانستیم که میشل هم از طرفداران اوست؛ حتی دو تابلوی ونگوگ در خانه‌اش داشت. به علاوه، فکر نمی‌کنم انتخاب اسم پسرش، که وینسنت است، تصادفی باشد.

دوست من از آن آدم‌هایی است که خریدن هدیه برایش معمولاً سخت است. به همین خاطر، فکر کردیم چه راهی بهتر از اینکه یک هدیه با معنا و خاص برایش تدارک ببینیم؛ هم زیبا و هم به درد بخور.

گام 2 : جمع آوری مواد لازم

میزی که درست کردیم ارتفاعش ۶۰ سانتیمتر بود و سطح روی آن هم ۴۶ در ۷۰ سانتیمتر. برای ساختن بدنه میز (بدون در نظر گرفتن بخش کاشی‌کاری) از این چیزها استفاده کردیم:

سه قطعه چوب مربعی شکل به ابعاد ۹۱.۵ در ۲۱.۶ سانتیمتر، که آن را به دو تکه ۲۴ سانتی و دو تکه ۱۶.۷۵ سانتی برش دادیم.
یک صفحه تخته‌لایه به اندازه ۲۴ در ۱۸ سانتیمتر
سه تکه چوب کاج به ابعاد ۱.۹ در ۷.۶ سانتیمتر، که آن را به ده قسمت ۲۴ سانتی و دو قسمت ۱۹.۳ سانتی تقسیم کردیم.
خمیر چوب
۳۶ عدد پیچ ۵ سانتیمتری
۱۸ عدد پیچ ۱ سانتیمتری
چسب مخصوص چوب
روغن وارنیش
درزگیر و بتونه لاتکس

برای بخش کاشی‌کاری هم این مواد به کار رفت:

کاشی‌ها و تکه‌های مختلف معرق کاشی
چسب کاشی آکریلیک (که دیر خشک می‌شود و به ما زمان بیشتری برای کار کردن می‌داد)
چسب رزینی سوپر گلیز (من سه بسته از آن استفاده کردم، اما می‌توان با مقدار بسیار کمتری هم کار را انجام داد)
تخته‌لایه برای درست کردن قاب دور کار
یک حوله قدیمی که در حین کار از بین رفت
چند ظرف پلاستیکی که موقع کار با چسب رزینی خراب شدند

این هم فهرست (احتمالاً کامل) از ابزارهایی است که در این پروژه به کار بردیم:

دریل
اره دیسکی
انواع چکش
پیچ‌گوشتی
نوار چسب پوششی
گیره
سنباده برقی
کاغذ سنباده
کاردک
قلم‌موی رنگ‌آمیزی
متر
دستکش لاتکس
چوب هم‌زنی
عینک محافظ
گوشی ایمنی
ماسک تنفسی
پودر بندکشی

می‌توانید همه لوازم مورد نیاز برای معرق کاشی را به طور کامل و با قیمت مناسب از فروشگاه هنری تهیه کنید.

گام 3 : ساخت پایه های میز

برای شروع، باید پایه‌های میز را بسازیم.
هر پایه از دو تکه چوب به طول ۶۱ سانتی‌متر تشکیل شده که به هم چسبانده و با پیچ محکم می‌شوند. لبه‌های پایه‌ها را با کاغذ سنباده صاف می‌کنیم تا هرگونه زبری و ناهمواری از بین برود. سپس مقدار بسیار کمی چسب چوب روی یکی از تخته‌ها می‌زنیم — دقت کنید که چسب زیاد نباشد تا کار تمیز بماند. بعد، هر دو تکه چوب را برمی‌داریم و بین گیره‌های میز کار قرار می‌دهیم.

هر پایه با سه پیچ در جای خود ثابت می‌شود. ابتدا محل هر پیچ را علامت‌گذاری می‌کنیم: از هر لبه ۱/۲۷ سانتی‌متر فاصله می‌دهیم و یکی هم دقیقاً در وسط قرار می‌گیرد. هر پیچ در فاصله ۳/۸ اینچی از لبه‌ها قرار دارد تا درست در مرکز چوب پیچ شود. سپس سوراخ‌هایی ایجاد می‌کنیم که کمی از قطر پیچ کوچک‌تر باشند. اگر سر سوراخ را کمی گشادتر از بدنه پیچ درست کنیم، سر پیچ داخل چوب فرورفته و بیرون نمی‌زند. در پایان، پیچ‌ها را نصب کرده و پایه‌ها را کنار هم قرار می‌دهیم.

گام 4 : ساختن قاب بالایی و اضافه کردن پایه ها

قاب بالایی باید یک صفحه چوبی به ابعاد ۶۱ در ۴۶ سانتیمتر باشد که دقیقاً در میان پایه‌ها قرار می‌گیرد. برای ساخت این صفحه، از دو تکه چوب به طول ۲۴ سانتیمتر و دو تکه چوب به طول ۱۹.۲ سانتیمتر استفاده شد. قبل از بستن قطعات با پیچ، حتماً مطمئن شوید که اندازه‌ها با چارچوب هماهنگ است.

در هر گوشه از چارچوب، یک پیچ برای ثابت نگه داشتن قطعات کافی است. لازم نیست تعداد پیچ‌ها را دقیق بشمارید، فقط قطعات را به درستی در یک راستا قرار دهید. بعد از اتمام کار، پیچ‌ها دیگر دیده نمی‌شوند.

پس از ساخت قاب، کمی چسب چوب درون پایه‌ها بزنید و قاب را داخل آن فشار دهید. برای اطمینان از محکم شدن، از دو پیچ استفاده کنید، اما مراقب باشید جای پیچ‌ها را طوری انتخاب کنید که به یکدیگر برخورد نکنند. این مراحل را برای هر چهار پایه تکرار کنید و سپس به مرحله بعد بروید.

گام 5 : پرکردن سوراخ پیچ ها و سمباده کشی

بعد از اینکه تمام قطعات چوب به طور کامل به هم وصل شد، داخل هر سوراخ پیچ را با خمیر مخصوص پرکننده چوب پر کنید. این مرحله کمک می‌کند تا کار نهایی شما ظاهر تمیزتر و زیباتری داشته باشد.

برای این کار، مقداری از پرکننده را داخل هر سوراخ بریزید و سپس با یک کاردک، سطح آن را صاف کنید تا مقدار اضافی آن پاک شود. بیشتر خمیرهای چوب بعد از چند ساعت کاملاً خشک می‌شوند. بعد از خشک شدن، با یک کاغذ سمباده روی سطح پرکننده و اطراف آن را به آرامی سنباده بکشید تا کاملاً هموار و یکدست شود.

گام 6 : نصب ریل ها

تخته بالایی که با طرح معرق کاشی تزئین شده، قرار است روی چند ریل که داخل قاب نصب شده‌اند، قرار گیرد. این قاب باید به اندازه کافی گود باشد تا هم تخته و هم کاشی‌های روی آن، کاملاً زیر لبه‌های قاب جای بگیرند. اولین اشتباهی که من مرتکب شدم این بود که جای ریل‌ها را به اندازه لازم گود نکردم و در نتیجه مجبور شدم همه آن‌ها را بیرون بیاورم و دوباره نصب کنم. بعد از آن، در تعیین جای ریل‌ها در قسمت پایین، زیاده‌روی کردم و آن‌ها را بیش از حد پایین نصب کردم! نکته مهم این است که قبل از شروع کار، باید دقیق اندازه‌گیری کنید و محاسبه کنید که ریل‌ها باید چقدر پایین‌تر از لبه قاب قرار گیرند تا در موقعیت درست قرار بگیرند.

هر ریل یک پایه مربع شکل به ضلع ۴ سانتی‌متر دارد. آن‌ها را به اندازه طول مورد نیاز ببرید تا یک قاب کامل در زیر تخته بالایی تشکیل شود. من برای هر پیچ، سوراخی به عمق ۱ سانتی‌متر ایجاد کردم و سپس قبل از نصب ریل‌ها، تمام پیچ‌ها را در جای خود در تخته‌ها قرار دادم. دلیل این کارم این بود که می‌دانستم وقتی تخته بالایی را نصب کنم، پیچ‌ها را از زیر کار محکم خواهم کرد و نمی‌خواستم با جابجا گذاشتن جهت پیچ‌ها، نتیجه کار را خراب کنم.

گام 7 : رنگ لاکی

استفاده از لاک برای مبلمان چوبی، علاوه بر ایجاد رنگ‌های طبیعی و زیبا، یک پوشش محافظتی نیز ایجاد می‌کند.

برای این کار به یک قلم‌موی خوب نیاز دارید. حتماً زیر کارتان روزنامه پهن کنید تا قطرات لاک همه‌جا پخش نشود. من شخصاً ترجیح می‌دهم یک صفحه‌ی نازک (مثل یک تکه مقوا یا کارتن) بین میز و روزنامه قرار دهم تا بعد از اتمام کار، روزنامه به پایه‌های میز نچسبد و به راحتی بتوانم آن را بردارم.
همچنین حتماً از ماسک استفاده کنید، چون بوی لاک بسیار تند است و نفس کشیدن در آن محیط اصلاً سالم نیست.

این کار در نگاه اول آسان به نظر می‌رسد، ولی برای انجام درست و اصولی آن باید وقت کافی بگذارید. ابتدا رنگ لاک را خوب هم بزنید و سپس آن را با حرکات آرام و یکدست روی تمام قسمت‌های چوب بکشید. دقت کنید که قلم مویتان کاملاً تمیز و بدون ذرات اضافه باشد تا روی کار لک یا خطی ایجاد نکند. برای اکثر لاک‌ها، سه بار کشیدن لایه رنگ کافی است تا هم ظاهری زیبا به چوب بدهد و هم از آن به خوبی محافظت کند.

کار میز شما به پایان رسید. حالا نوبت شکستن کاشی‌ها است!

گام 8 : خرد کردن کاشی ها!

دختر عزیزم از این قسمت خیلی خوشش می‌آمد!

اول باید یک جای مناسب برای این کار پیدا کنید. خود ما از روی میز کارمان استفاده کردیم، ولی سطح میز برای چنین کاری کمی بیش از اندازه بزرگ بود. فراموش نکنید که حتماً عینک محافظ و گوشی ایمنی بگذارید.

یک حوله کهنه و بی‌استفاده روی زمین پهن کنید. سپس بشقاب یا کاشی را روی آن بگذارید و لبه‌های حوله را بالا بیاورید و گره بزنید. با این روش، هم جمع کردن تکه‌ها راحت‌تر می‌شود و هم از پخش شدن ذرات و خرده‌ها در همه‌جا جلوگیری می‌کنید. حالا می‌توانید شروع به ضربه زدن کنید! ما چند نوع چکش مختلف را امتحان کردیم و متوجه شدیم چکش آهنگری از بقیه بهتر جواب می‌دهد.

ما در ابتدا می‌خواستیم تکه‌های بشقاب اول را به اندازه‌های یکسان و مرتب خرد کنیم، اما بعد به این نتیجه رسیدیم که بهتر است قطعات در ابعاد گوناگون و مختلفی باشند. دیگر لازم نبود نگران شکستن قطعات بزرگ به قسمت‌های ریز باشیم و این موضوع باعث شد کار برایمان لذت‌بخش‌تر شود.

برای جمع‌آوری تکه‌های شکسته شده، بهتر است یک ظرف همراه داشته باشید تا آنها را داخل آن بریزید. خود من از یک کاسه پلاستیکی استفاده کردم.

گام 9 : ساخت موزاییک

از آنجا که دوست نداشتیم هنگام ساختن کار، تحت فشار زمان باشیم، اول تکه‌های کاشی را آماده کردیم تا بعداً بتوانیم با چسب مخصوص، آن‌ها را سر جای خود بچسبانیم. قبل از استفاده از چسب، کاشی‌ها را مستقیماً روی صفحه کار گذاشتیم تا طرح نهایی را ببینیم و جای دقیق هر قطعه را مشخص کنیم.

می‌دانستم که قرار است کاشی‌ها برعکس شوند، پس لبه‌های اضافی در گوشه‌های صفحه ایجاد کردم. چون این لبه‌ها بعداً برداشته می‌شدند، مهم نبود که ظاهر مرتبی داشته باشند.

سپس همسرم با الهام از نقاشی چاپی «شب پرستاره»، طرح کلی اثر را روی صفحه کشید. بعد از این مرحله، کاشی‌های خردشده را روبروی خود چیدیم و کار را آغاز کردیم.

بعضی از تکه‌های کاشی بیش از حد بلند بودند و از سطح بقیه قطعات بالاتر می‌زدند. مجبور بودم آن‌ها را دوباره خرد کنم تا همسطح بقیه شوند. همچنین برای پوشش دادن تمام کاشی‌ها، سه برابر مقداری که در ابتدا پیش‌بینی کرده بودم، رزین مصرف کردم.

گام 10 : برگرداندن ، چسب زدن و دوباره برگرداندن!

دو تکه چوب سه‌لا پیدا کردیم که پهنای تقریباً برابری داشتند و از اندازه کاشی کمی بزرگتر بودند. کاشی را روی یکی از این چوب‌ها گذاشتیم، سپس حوله کهنه‌ای را که از مرحله قبل داشتیم روی کاشی انداختیم و تکه چوب دوم را روی آن قرار دادیم. بعد با دقت همه چیز را برگرداندیم.

سپس یک لایه ضخیم از چسب کاشی را روی سطح چوب پخش کردم و با کاردک آن را صاف کردم. بعد این چوب چسب‌خورده را روی کاشی‌هایی که در حالت برعکس قرار داشتند گذاشتم و با چکش به آرامی روی آن کوبیدم تا مطمئن شوم همه قسمت‌ها به خوبی به هم چسبیده‌اند. دوباره همه چیز را مانند یک ساندویچ مرتب کردم، با گیره محکم نمودم و دوباره برگرداندم. چون چسب زده بودیم، این بار دیگر نگران برگرداندن قطعات نبودیم.

گام 11 : پایان دادن به کار

وقت آن رسیده بود که کاشی‌ها را دوباره سر جای خود بچینم. طبق راهنمای روی چسب کاشی، فقط ۴۵ دقیقه فرصت داشتیم تا این کار را انجام دهیم. اما در عمل، من نزدیک به دو ساعت مشغول بودم و هنوز هم چسب هیچ‌گونه اثری از خشک شدن نشان نمی‌داد.
روز بعد، وقتی چسب کاملاً خشک شده بود، یک دستمال نرم برداشتم و به آرامی جای انگشت‌ها و ردهای باقی‌مانده روی کاشی‌ها را پاک کردم. چون اگر این کار را نمی‌کردم و بعداً رزین می‌زدیم، هر لکه یا اثری برای همیشه روی کاشی‌ها می‌ماند.
در مرحله آخر، با دقت زیاد لبه‌های اضافی قطعات را جدا کردم. باید خیلی مراقب بودم وقتی تخته‌ها را جدا می‌کنم که کاشی‌ها از جای خود کنده نشوند، چون چسب علاوه بر کاشی‌ها، لبه‌های قطعات را هم محکم چسبانده بود.

گام 12 : نصب قطعه های مشخص شده بر روی میز

یک حاشیه کوچک از لبه‌ها فاصله بگذارید تا وقتی رزین را می‌ریزید، از کناره‌ها بیرون نزند. من برای این قسمت از لاتکس کمک گرفتم، چون رزین با لاتکس واکنش نمی‌دهد.
بعد، تخته را با فشار خوب به پایین بچسبانید و با پیچ‌هایی که از قبل در جای خود هستند، آن را به ریل‌های زیرین متصل کنید. مطمئن شوید تخته کاملاً در جای درست قرار گرفته است. من این بررسی را انجام ندادم و وقتی رزین در حال پر کردن درزها بود، کارم به یک ریخت‌وپاش بزرگ روی دست‌هایم ختم شد!

گام 13 : استفاده از رزین

مرحله نهایی: ریختن چسب رزین. در ابتدا ما قصد داشتیم از دوغاب برای پر کردن فاصله‌های بین کاشی‌ها استفاده کنیم، اما وقتی متوجه شدیم که کاشی‌ها همسطح نیستند و تکه‌های بشقاب کاملاً صاف نیستند، فهمیدیم که باید راه دیگری را امتحان کنیم.

یاد یک ویدئو افتادم که در آن میزی با درپوش بطری ساخته بودند و روی آن را با رزین پوشانده بودند. به نظرم این ایده خوبی برای کار ما بود.

کار با چسب رزین ساده است. من دو بطری موجود در بسته را با هم مخلوط کردم و با قلم مو هم زدم. باید مراقب بود که حباب ایجاد نشود. اما از آنجایی که من از سه بسته استفاده کردم، هر بار حباب در مخلوط به وجود آمد. برای جلوگیری از ریختن رزین، لبه‌های میز را چسب زدم. همچنین از تراز استفاده کردم تا مطمئن شوم سطح کاملاً صاف است و رزین به یک سمت نرود. بعد از تراز کردن، رزین را آماده کردم و شروع به ریختن آن روی سطح کردم. با یک تکه چوب، رزین را به همه قسمت‌ها هدایت کردم تا تمام گوشه‌ها پوشیده شود.

از آنجایی که رزین برای پوشش همه کاشی‌ها کافی نبود، مجبور شدم دوباره آن را درست کنم. این بار کار را در اتاق مهمان انجام دادیم که بخاری داشت تا رزین سریع‌تر خشک شود. خوشبختانه این بار رزین از کناره‌ها بیرون نریخت! همه حباب‌ها به سطح آمدند و از بین رفتند. اما هوای گرم باعث شد کمی گرد و غبار روی سطح بنشیند. هرچند گرد و غبار زیاد نبود، من از این موضوع خوشم نیامد.

وقتی این لایه خشک شد، دیدم که هنوز بعضی از کاشی‌ها بالاتر از سطح رزین هستند و مجبور شدم یک لایه دیگر بریزم. این بار برای جلوگیری از نشستن گرد و غبار، روی میز را پوشاندم. همچنین این لایه آخر را در دمای کمتر انجام دادم تا حباب‌ها فرصت کافی برای خارج شدن داشته باشند. در پایان، کمی حباب و ناصافی روی سطح باقی ماند، اما در کل نتیجه زیبا شد! اگر از اول به همسطح نبودن کاشی‌ها توجه بیشتری می‌کردم و از ریختن رزین اضافی جلوگیری می‌کردم، قطعاً به نصف این مقدار رزین یا حتی کمتر نیاز داشتم.

گام 14 : افکار نهایی

من و همسرم و دخترم، به این میز عشق می‌ورزیم و به آن افتخار می‌کنیم. شاید بتوان گفت این میز، زیباترین چیزی است که تا به حال ساخته‌ام. از اینکه توانستم آن را در کنار خانواده‌ام بسازم و سپس به دوست عزیزم هدیه بدهم، احساس رضایت و شادی زیادی دارم.

اگر دوست دارید هنر معرق کاشی را یاد بگیرید، در کلاس‌های آموزشی ما شرکت کنید. ما همیشه مشتاق شنیدن نظرات و پیشنهادهای شما هستیم، پس دیدگاه‌های خود را با ما در میان بگذارید.

با توجه به اینکه در متن اصلی هیچ شعر، آیه، دعا یا متن مقدسی وجود ندارد، کل متن به صورت ساده و روان بازنویسی می‌شود:

**ساخت میز موزاییکی با طرح شب پرستاره**

این یک راهنمای گام به گام برای درست کردن یک میز زیبا با الهام از نقاشی معروف «شب پرستاره» ونسان ون گوگ است. در این روش، از تکه‌های کوچک موزاییک برای خلق این اثر هنری روی سطح یک میز استفاده می‌کنیم.

**وسایل مورد نیاز:**

* یک میز ساده و قدیمی
* تکه‌های موزاییک در رنگ‌های آبی، زرد، سفید و طلایی
* چسب مخصوص موزاییک
* خمیر بتونه برای درزهای موزاییک
* یک قلم مو برای پخش بتونه
* یک اسفنج مرطوب برای تمیز کردن سطح

**روش کار:**

1. **آماده کردن میز:** اول مطمئن شوید که سطح میز تمیز، خشک و بدون گرد و غبار باشد.

2. **طرح‌ریزی:** بهتر است قبل از شروع، یک طرح ساده از آسمان و ستاره‌ها روی میز بکشید تا راهنمای شما برای چسباندن موزاییک‌ها باشد.

3. **چسباندن موزاییک‌ها:** چسب را روی پشت هر تکه موزاییک بزنید و آن را با دقت و بر اساس طرحی که کشیده‌اید، روی میز بچسبانید. کار را از زمینه آسمان شروع کنید و سپس به سراغ جزئیات مانند ماه و ستاره‌های درخشان بروید.

برای گسترش دانش خود، به مقاله ۱۰ اشتباه رایج در شمع‌سازی و راه‌های جلوگیری از آن سر بزنید.

4. **پر کردن درزها (بتونه‌کاری):** بعد از اینکه چسب کاملاً خشک شد و همه تکه‌ها ثابت شدند، نوبت به بتونه می‌رسد. خمیر بتونه را روی تمام سطح موزاییک‌ها پخش کنید تا فضاهای خالی بین آن‌ها کاملاً پر شود.

5. **تمیز کردن نهایی:** بلافاصله بعد از پخش بتونه، با یک اسفنج نمدار، بتونه‌های اضافی را از روی سطح موزاییک‌ها پاک کنید. این کار باعث می‌شود رنگ و درخشش موزاییک‌ها دوباره مشخص شود.

6. **خشک شدن:** در آخر، میز را به حال خود بگذارید تا بتونه به طور کامل خشک شود.

حالا میز زیبای شما با طرح یک شب پرستاره رویایی آماده است! این یک روش خلاقانه برای بازیافت یک میز قدیمی و خلق یک اثر هنری منحصر به فرد برای خانه شماست.