معنی کلمات و متن درس چهاردهم ادب از که آموختی فارسی چهارم + هم خانواده و مخالف

این درس شامل چند حکایت کوتاه و پندآموز است که به ما یاد می‌دهد ارزش علم با عمل به آن مشخص می‌شود و ادب را می‌توان حتی از بی‌ادبان یاد گرفت؛ یعنی با دیدن رفتارهای نادرست دیگران، خودمان آن کارها را انجام ندهیم. همچنین در این درس می‌فهمیم افراد دانا و نادان از ظاهر و رفتارشان شناخته می‌شوند؛ دانا متواضع است و نادان پر سر و صدا و بی‌فایده.

معنی کلمات مهم درس ادب از که آموختی 🌱

مخالف کلمات درس ادب از که آموختی 🌸

هم‌خانواده‌های کلمات درس ادب از که آموختی 🌸

لغات سخت املایی درس ادب از که آموختی 🌸

در این دنیا، جمع کردن ثروت و دانش، اما استفاده نکردن از آن، کاری بیهوده و بی‌فایده است. مانند زنبوری که فقط عسل تولید می‌کند و خود از آن بهره‌ای نمی‌برد، یا عطاری که انبوهی از عطرهای گران‌بها مانند مشک را در مغازه خود دارد، اما خود از بوی خوش آنها محروم است.

آنچه ناپسند و نادرست است، تنها حرف زدن و ادعا کردن، بدون هیچ عمل و کرداری در راستای آن است. حقیقت و تفکر واقعی، آن است که همراه با عمل باشد و آداب و دانش، در رفتار و کردار انسان آشکار شود. قدرت حقیقی در این است که آنچه می‌دانی، به کار ببندی و میان گفتار و کردارت، فاصله و تهی‌بودگی نباشد.

نتیجه و مفهوم کلی درس 🌱

◈ علم بدون عمل هیچ ارزشی ندارد؛ دانایی واقعی در رفتار و کردار دیده می‌شود.
◈ ادب را حتی از بی‌ادبان هم می‌توان یاد گرفت؛ یعنی با دیدن زشتی رفتار دیگران، ما باید کار درست را انجام دهیم.
◈ آدم‌های دانا متواضع‌اند و آرام، ولی نادان‌ها پر سروصدا و میان‌تهی‌اند.
◈ ارزش واقعی انسان در عمل و اخلاق اوست، نه در حرف زدن یا ظاهرش.

متن شعر ادب از که آموختی – فارسی چهارم 🌸

دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند:
یکی آن‌که اندوخت و نخورد و دیگر آن‌که آموخت و نکرد

علم چندان که بیشتر خوانی
چون عمل در تو نیست نادانی

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب معنی کلمات درس آوای گنجشکان فارسی ششم ✅ هم خانواده و متضاد و خلاصه را بخوانید.

یکی را گفتند: عالم بی‌عمل به چه ماند؟
گفت: به زنبور بی‌عسل

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله معنی شعر ستایش فارسی هفتم صفحه ۹ ✅ هم خانواده مخالف و خلاصه مراجعه کنید.

لقمان را گفتند: ادب از که آموختی؟
گفت: از بی‌ادبان، هر چه از ایشان در نظرم ناپسند آمد، از آن پرهیز کردم.

معنی: به لقمان گفتند: از چه کسی ادب آموختی؟ گفت: از بی‌ادبان؛ هر کاری که از افراد بی‌ادب در نظرم زشت و بد بود، از آن دوری کردم.

مشک آن است که خود ببوید، نه آن‌که عطار بگوید.
دانا چون طبله عطار است، خاموش و هنرنمای؛
و نادان چون طبل غازی، بلندآوازه و میان‌تهی.

بعدی :

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه معنی شعر نیایش فارسی ششم صفحه 114 ✅ هم خانواده مخالف و خلاصه.

جواب درک مطلب و دانش زبانی درس چهاردهم ادب از که آموختی فارسی چهارم