هم خانواده کلمه باهوش + مترادف ، متضاد و معنی کلمه باهوش

هم خانواده کلمه باهوش

کلمه “باهوش” صفتی است که به کسانی گفته می‌شود که از هوش و درک بالایی برخوردارند. در زبان فارسی به افراد بسیار باهوش، نخبه می‌گوییم. این واژه فقط برای انسان‌ها به کار نمی‌رود، بلکه برای توصیف حیوانات نیز استفاده می‌شود؛ مثلاً می‌گوییم اسب حیوان باهوشی است. این کلمه، هم‌خانواده‌ها و واژه‌های هم‌معنی زیادی دارد که در ادامه آن‌ها را معرفی می‌کنیم.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله معنی شعر نیایش فارسی ششم صفحه 114 ✅ هم خانواده مخالف و خلاصه مراجعه کنید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره معنی کلمات درس آوای گنجشکان فارسی ششم ✅ هم خانواده و متضاد و خلاصه بیابید.

برای گسترش دانش خود، مقاله معنی شعر ستایش فارسی هفتم صفحه ۹ ✅ هم خانواده مخالف و خلاصه را مطالعه کنید.

هم‌خانواده‌های کلمه باهوش عبارتند از: هوشیار، هوش و بی‌هوش. همان‌طور که پیداست، این کلمات ریشه مشترکی دارند و از نظر معنایی نیز به هم نزدیک هستند.

حتماً شما هم این واژه‌ها را در گفتگوهای روزمره یا در نوشته‌های مختلف دیده یا شنیده‌اید. برای این که بیشتر با واژه باهوش آشنا شوید، خوب است که معادل‌های دیگر آن را نیز بدانید.

واژه‌های هم‌معنی باهوش عبارتند از: زرنگ، زیرک، تیز، هوشمند، با ذکاوت، ناقلا، عاقل، آگاه و نکته‌دان.

همچنین یادگرفتن متضادهای این کلمه، یعنی “بی‌هوش” و “کندذهن” خالی از فایده نیست. در پایان، خوب است به تعریف این واژه در فرهنگ‌های معتبر فارسی نیز نگاهی بیندازیم. در لغت‌نامه دهخدا، باهوش به فردی گفته می‌شود که هوش زیادی دارد یا به کسی که هوشیار و بیدار است. در فرهنگ معین نیز باهوش به کسی اطلاق می‌شود که هوش نیرومندی دارد یا هوشمند است. این واژه در بعضی نوشته‌های فارسی به معنای آگاه، دانا و هوشیار نیز به کار رفته است.