افرادی که بینایی ندارند، میتوانند با کمک خط بریل، نتهای موسیقی را بخوانند و نواختن را بیاموزند. البته حتی پیش از آنکه خط بریل ابداع شود، بسیاری از نابینایان با گوش دادن به آهنگها، موسیقی را یاد میگرفتند. در طول تاریخ، نابینایان استعدادهای درخشانی در زمینه موسیقی نشان دادهاند. به همین دلیل، روز ۲۳ مهر که به عنوان روز جهانی نابینایان شناخته میشود، فرصت خوبی است تا با مشهورترین موسیقیدانان نابینا در سراسر جهان آشنا شویم. در ادامه این نوشته در وبلاگ یافتو همراه ما باشید.
موسیقیدانان نابینای بینالمللی
بلایند ویلی جانسون
ویلی جانسون، یک خواننده آمریکایی سیاهپوست بود که نابینا به دنیا آمد. تولد او به سال ۱۸۹۷ بازمیگردد. او در دوران زندگی خود به شهرت نرسید و در خیابانها با گیتارش آهنگ میخواند. با این حال، صدای او چنان گیرا و زیبا بود که تعدادی از آثار ضبطشدهاش تا به امروز باقی مانده است. امروزه موسیقی او برای هنرمندان سبکهای بلوز، گاسپل و راک بسیار ارزشمند و تاثیرگذار است.
ری چارلز رابینسون
ری چارلز رابینسون، موسیقیدان سرشناس آمریکایی، نوازنده چیرهدست پیانو و کیبورد و خواننده سبکهای جاز و ریتماندبلوز بود. او وقتی تنها هفت سال داشت، در اثر بیماری گلوکوم بینایی خود را از دست داد. این هنرمند با تلفیق سبکهای مختلفی مانند گاسپل، بلوز، کانتری و جاز، توانست گونهی تازهای از موسیقی به نام سول را خلق کند.
رونی میلساپ
رونی میلساپ یکی از هنرمندان و آهنگسازان آمریکایی است که نابینا به دنیا آمده است. او از همان دوران کودکی به دلیل یک بیماری ارثی بینایی خود را از دست داد، اما این مانعی برای یادگیری موسیقی کلاسیک نبود. رونی پس از آموختن این سبک، راهی استودیوهای مشهور نشویل شد. او همچنین نقش مؤثری در تغییر و نوآوری در سبک موسیقی کانتری داشت.
آندرهآ بوچلی
آندرهآ بوچلی خواننده مشهور ایتالیایی از زمان کودکی با تنبلی چشم روبرو بود، اما در سن دوازده سالگی بر اثر یک حادثه در حین بازی و اصابت توپ، بینایی خود را به طور کامل از دست داد. او از شش سالگی با شوق و علاقه فراوان، فراگیری پیانو و آواز اپرا را شروع کرده بود. بوچلی در سالهای بعد، همزمان با تحصیل در رشته موسیقی، در رشته حقوق نیز مدرک دکتری گرفت؛ ولی در نهایت راه هنر و موسیقی را برای زندگی خود برگزید. او با تلفیق سبک اپرا با موسیقی پاپ، آثار ماندگاری خلق کرد و به موفقیتهای چشمگیری در سطح جهان دست یافت.
موسیقی دانان نابینای ایران
میراسماعیل صدقیآسا حسینی
میراسماعیل صدقیآسا حسینی، هنرمند و آهنگسازی اهل یزد بود. او از ششسالگی و در شرایطی سخت، بدون توانایی بینایی و با مشکلات مالی، فراگیری موسیقی را در تهران شروع کرد. معلم ویولن او استاد حسینعلی وزیریتبار نام داشت. میراسماعیل علاوه بر موسیقی، در زمینه حقوق نیز تحصیل کرد و سی سال پایانی زندگی خود را در آلمان گذراند. او از پیشگامان خلق سبکهای تازه در موسیقی ایرانی به شمار میرود و برای آشنایی با موسیقی محلی، به مناطق گوناگون ایران سفر کرد.
نورعلی برومند
نورعلی برومند، یک هنرمند نابینا و استاد برجسته موسیقی ایرانی بود که در نواختن سازهای تار، سهتار، سنتور و تمبک مهارت داشت و در زمینه آواز نیز تخصص داشت. او از هفتسالگی نواختن تمبک را شروع کرد و در سیزدهسالگی نزد درویشخان، استاد بزرگ تار، به یادگیری این ساز پرداخت. پس از آن برای ادامه تحصیل به برلین رفت و در آنجا نواختن پیانو را نیز فراگرفت. برومند که در آلمان مشغول تحصیل در رشته پزشکی بود، پس از مدتی بینایی خود را از دست داد؛ اما با این وجود، هیچگاه دست از آموزش و ترویج موسیقی نکشید. او در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و همچنین مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران به تدریس مشغول شد. حتی یک بار با دعوت یک پژوهشگر آمریکایی موسیقی محلی، به دانشگاه ایلینوی رفت و در یک دوره آموزشی کوتاه، به معرفی موسیقی دستگاهی ایران پرداخت و بخشهایی از ردیف موسیقی ایرانی را در آنجا ضبط کرد. این آثار امروزه در آرشیو دانشگاه ایلینوی نگهداری میشود.