هنرمندان در سراسر جهان آهنگهای زیادی را با الهام از صدای نهنگی به نام “۵۲ هرتزی” خلق کردهاند. صدای این نهنگ با صدای تمام نهنگهای دیگر تفاوت دارد. در این نوشته از وبلاگ یافتو، داستان این موجود و دلیل استفاده از صدای خاص آن در آهنگهای پرمعنی را برای شما شرح میدهیم.
نهنگ ۵۲ هرتز چیست؟
در سال ۱۹۸۹، پژوهشگران مؤسسه وودز هول که در زمینه علوم اقیانوسی فعالیت میکنند، با استفاده از هیدروفون (نوعی میکروفون زیرآبی)، صدای عجیبی از یک نهنگ ثبت کردند. فرکانس صدای این نهنگ ۵۲ هرتز بود که در مقایسه با دیگر نهنگها بسیار بالاتر است؛ برای مثال، نهنگ آبی معمولاً با فرکانسی بین ۱۰ تا ۳۰ هرتز صدا تولید میکند.
به دلیل همین فرکانس غیرمعمول، این نهنگ قادر نیست با دیگر نهنگها ارتباط برقرار کند و به همین خاطر به “تنهاترین نهنگ دنیا” معروف شده است. دانشمندان تاکنون نتوانستهاند نهنگ دیگری شبیه به آن پیدا کنند و نظریههای مختلفی دربارهی علت این ویژگی مطرح کردهاند. بعضی از محققان فکر میکنند که این نهنگ دچار نوعی ناهنجاری جسمی یا مشکل مادرزادی است. برخی دیگر احتمال میدهند که شنوایی آن با مشکل روبرو است و گروهی نیز بر این باورند که این نهنگ حاصل جفتگیری دو گونه متفاوت از نهنگها بوده است.
استفاده از صدای نهنگ ۵۲ هرتز در موسیقی
در سراسر جهان، آهنگسازان مختلف از صدای نهنگ ۵۲ هرتز در کارهای خود استفاده کردهاند. این صدا کمی از پایینترین نت ترومپت بلندتر است و میتوان آن را با صدای بمترین سیم کنترباس مقایسه کرد. به دلیل حس غم و تنهایی که این صدا به شنونده منتقل میکند، الهامبخش خلق قطعات موسیقی زیادی شده است.
مشهورترین قطعهای که از این صدا استفاده کرده، اثر گروه آیدی (Iday) است. این گروه در واقع پروژه یک آهنگساز جوان روس به نام دامیر محمدیاروف است. در این آهنگ، صدای نهنگ ۵۲ هرتز همراه با ملودیهای آرام و غمگین، ترکیب تأثیرگذاری ساخته که حس تنهایی را به خوبی به مخاطب انتقال میدهد.
همچنین دو آهنگساز انگلیسی به نامهای کاترین رابرتز و سین لیکمن، در سال ۲۰۱۵ آلبومی با عنوان «فردا به دنبال امروز میآید» منتشر کردند که قطعهای به نام «۵۲ هرتز» در آن وجود دارد. این آهنگ جملهای تکخوانی شده دارد که توسط گروه کر تکرار میشود: «۵۲ هرتز، ۵۲ هرتز، من آهنگ عاشقانهای را میخوانم که هیچکس نمیتواند بشنود.»