فلامنکو یک سبک موسیقی اصیل و سنتی اسپانیایی است که ریشه در منطقه آندلس دارد. این هنر زیبا تلفیقی از آواز، رقص و ریتمهای کفزدن و پا کوبیدن است. بعدها با رواج یافتن گیتار، این ساز هم به بخش جداییناپذیر اجراهای فلامنکو تبدیل شد. در این نوشته از وبلاگ یافتو همراه ما باشید تا اطلاعات بیشتری درباره این ساز و موسیقی پرشور فلامنکو کسب کنید.
مقاله بیوگرافی لئونارد کوهن منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
توصیه میشود به مطالعه مقاله نکات مهمی که باید در مورد کاخن بدانید ادامه دهید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله بیوگرافی جیمزمارشال هندریکس سر بزنید.
گیتار فلامنکو چیست؟
گیتار فلامنکو از نظر ظاهری شبیه به گیتار کلاسیک است، اما در شیوهٔ نواختن و جزئیات ساخت با آن تفاوت دارد. کار اصلی این ساز، همکاری با خواننده و رقصنده است؛ با این حال گاهی به صورت تکنوازی نیز اجرا میشود. معمولاً در این سبک از وسیلهای به نام کاپو استفاده میکنند تا سیمها کوتاهتر شوند و صدای گیتار شفافتر و برّاقتر گردد. همچنین کوک ساز را با توجه به محدودهٔ صدای خواننده تنظیم میکنند. نوازنده باید بتواند با درک صحیح از فضای موسیقی، خود را با تغییرات لحظهای صدای خواننده در هنگام اجرا هماهنگ کند.
توصیه میکنیم حتماً مقاله کاخن از کجا می آید؟ را مطالعه کنید.
تفاوت گیتار فلامنکو و کلاسیک
جنس
این مدل گیتار معمولاً از چوبهای سبکتر مانند چوب درخت سرو تولید میشود.
بدنه
بدن این ساز معمولاً از نوع کلاسیک آن باریکتر است.
توصیه میکنیم حتماً مقاله آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار را مطالعه کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار.
کوک
در سبک کلاسیک، گیتار با یک کوک مشخص و ثابت نواخته میشود؛ ولی در فلامنکو، کوک گیتار با توجه به صدای خواننده تنظیم میگردد.
اکشن گیتار
در این مدل از گیتار، سیمها با کشش کمتر و پایینتری نسبت به گیتار کلاسیک تنظیم میشوند. این ویژگی به نوازنده کمک میکند تا با سرعت و سهولت بیشتری روی سیمها حرکت کند و با سرعت بالای موسیقی در این سبک، هماهنگ شود.
صدا
گیتار کلاسیک معمولاً برای نواختن به صورت تکنواز به کار میرود و به همین خاطر، صدایی شفاف و رسا از آن تولید میشود. اما گیتار فلامنکو بیشتر نقش همراهی کننده با آواز و رقص را دارد و به همین دلیل، بر ایجاد صداهای پرحجم و پرشور تأکید میکند.
تاریخچه
در روزهای اول، گیتارهای فلامنکو نه به خاطر کیفیت صدا و ساختارشان، بلکه به دلیل قیمت کمشان مورد توجه قرار گرفتند. در سده نوزدهم، سازندگان آندلوسی گیتارهایی با هزینه پایین تولید میکردند که از چوبهای معمولی و سبک مانند چوب سرو ساخته میشد و کولیهای کم�بضاعت اسپانیایی از مشتریان اصلی آن بودند. سالها بعد، آندرس آولار و چندین نفر دیگر که در گسترش موسیقی گیتار کلاسیک نقش داشتند، تمایزات بین گیتار فلامنکو و گیتار کلاسیک را به وضوح نشان دادند.