اگر به دنبال شناخت سبکهای تازه در موسیقی هستید، سبک لو فای (Lo-Fi) یکی از آنهایی است که این روزها علاقهمندان زیادی پیدا کرده است. در این نوشته از وبلاگ یافتو میخواهیم شما را بیشتر با این سبک آشنا کنیم. پس تا پایان این مطلب با ما بمانید.
سبک موسیقی لو فای
این واژه مخفف عبارت Low Fidelity به معنای صدای غیردقیق و با کیفیت پایین است. معمولاً از آن برای توصیف دستگاههای پخش قدیمی که صدایی همراه با نویز، اعوجاج و کیفیت کم تولید میکنند، استفاده میشود.
به بیان دیگر، لو-فای یکی از سبکهای موسیقی است که زیرمجموعه سبک گلیچ محسوب میگردد.
سبک لو-فای تنها از دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک گونه موسیقایی پرطرفدار شناخته شد؛ دورانی که گاهی به آن موسیقی خودساخته یا DIY نیز گفته میشد.
موسیقی لو-فای در سالهای اخیر (تقریباً از ۲۰۱۸ به بعد) محبوبیت زیادی پیدا کرده است. در این سبک، معمولاً با ابزارهای الکترونیکی ساده و گاهی با استفاده از سازهای آکوستیک مانند:
پیانو،
گیتار،
ساکسیفون
آثاری خاص خلق میشوند که عمداً کیفیت پایینی دارند و این ویژگی، ذات سبک لو-فای است.
این سبک معمولاً بر بیتهای سازی بدون کلام و ریتمهای تکراری تمرکز دارد.
بیشتر قطعات آن برای پخش در پسزمینه و انجام فعالیتهایی مانند تمرکز، مطالعه، آرامش و استراحت مناسب هستند.
شاخصه های سبک لو فای
موسیقی لو-فای ویژگیهای منحصر به فردی دارد که با کمک آنها میتوان این سبک را تشخیص داد.
نکته مهمی که درباره لو-فای باید بدانید این است که این سبک فراگیر و انعطافپذیر است و میتوان آن را با گونههای مختلف موسیقی مانند رپ، جاز، هیپهاپ و… ترکیب کرد.
بیشتر قطعههای لو-فای بدون کلام هستند و در آنها آواز یا متن شعری شنیده نمیشود.
ضربآهنگ آرام و سرعت پایین از مشخصههای بارز موسیقی لو-فای، به ویژه در زیرشاخه هیپهاپ آن است.
ویژگی دیگر این سبک، استفاده از تعداد محدودی ساز در هر قطعه است.
معمولاً میتوان سازهای رایج در موسیقی جاز مانند پیانو و درام را در کارهای لو-فای شنید.
به کارگیری صداهای محیطی، دیالوگها یا قطعات کلامی نیز از دیگر مشخصههای مهم لو-فای است که برای افزایش تأثیرگذاری در آثار استفاده میشود.
استفاده از دیالوگهای فیلم و سریال، بخشهایی از سخنرانیهای انگیزشی، تکههای آواز یا موارد مشابه در موسیقی لو-فای بسیار معمول است.
آثار پر تکرار سبک لوفای
در کارهای لوفی، اغلب صداهای معمولی و روزمرهای را میشنوید که در اطراف ما وجود دارند. مثلاً صدای وزش باد یا ریزش باران، آواز جیرجیرکها در تاریکی شب، یا شادی و بازی بچهها و صحبتهای مبهمی که از دور میآید. حتی صداهایی مثل خندههای آرام، تیکتیک صفحه کلید یا خشخش قلم روی کاغذ و مچاله کردن آن نیز در آثار او شنیده میشود. گاهی هم صدای نویز تلویزیون یا امواج رادیو، غرش ترافیک خیابان، عبور قطار، یا همهمه و هیاهوی جمعیت به گوش میرسد. این صداها بخشی از دنیای صوتی لوفی را شکل میدهند.