آیا جنس آرشه از دم اسب است؟
برخی از سازهای موسیقی با آرشه نواخته میشوند. بدون شک، ویولن مهمترین و معروفترین ساز در این گروه است. جنس آرشه بر روی کیفیت و طنین صدای ساز تأثیر مستقیم دارد. یکی از پرسشهای رایج درباره آرشه، مواد سازنده آن است. آیا آرشه از موی دم اسب ساخته میشود؟

آیا آرشه ویولن از موی دم اسب ساخته میشود؟
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در آشنایی با ساز حلزونی هورن پیدا کنید.
بله، در بیشتر موارد آرشههای مرغوب از موی طبیعی دم اسب ساخته میشوند. این موها به دلیل استحکام، انعطاف و بافت ویژهای که دارند، برای ایجاد اصطکاک و تولید صدای زیبا روی سیمهای ساز ایدهآل هستند. البته معمولاً از موی نر اسب استفاده میشود، زیرا بلندتر و محکمتر است.
مقاله مصاحبه آموزشگاه الهام با فرهاد بادپا،مدرس دف،تنبک و … منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تاریخچه تکامل ساز هورن.
امروزه آرشههایی از جنس الیاف مصنوعی نیز وجود دارند که برای نوازندگان مبتدی یا در شرایط خاص آب و هوایی گزینه مناسبی هستند، اما بسیاری از نوازندگان حرفهای همچنان آرشههای ساخته شده از موی طبیعی اسب را ترجیح میدهند.
آرشه یا کمانه
آرشه که گاهی به آن کمانه هم میگویند، ابزاری برای نواختن برخی سازهاست. آرشه از یک چوب تشکیل شده که در دو سر آن، تارهای موی اسب بسته شدهاست.
این موها در قسمت نوک آرشه، به کمک یک قطعه کوچک از جنس عاج یا فلز، به چوب چسبانده میشوند. در انتهای دیگر آرشه، قطعهای به نام موگیر وجود دارد که معمولاً از چوب و صدف ساخته میشود و کار آن تنظیم کشش و سفتی موهای آرشه است. موگیر به وسیله یک پیچ به بدنه چوبی آرشه وصل میشود.
تاریخچه آرشه
تاریخچه دقیق به کارگیری آرشه روشن نیست. در یونان باستان، هیچ نام یا تصویری از آرشه دیده نمیشود. برای مدتها در اروپا، فکر میکردند که آرشه نخستین بار در یونان پدید آمده است. اما به نظر میرسد این باور نادرست، به دلیل اشتباه در ترجمه واژهای بوده که به معنای مضراب (برای سازهای زهی) است و آن را با آرشه یکی پنداشتهاند.
قدیمی ترین تصویر از آرشه
کهنترین نقاشی از آرشه در یک کتاب دینی مربوط به سده یازدهم میلادی در اسپانیا پیدا شده است. اما قدیمیترین اشاره به نام آرشه در یک سفرنامه به زبان عربی دیده میشود.
در این سفرنامه که برای خلیفه هارونالرشید نوشته شده، آمده است که نوازندگان رومی سازی را با کمان مینواختهاند. همچنین خوارزمی پیش از این، در کتاب مفاتیحالعلوم در سده دهم میلادی نوشته که در خراسان، رباب را با آرشه مینوازند.