اردشیر کامکار ،رونق دهنده هنر کمانچه نوازی معاصر

اردشیر کامکار ،رونق دهنده هنر کمانچه نوازی معاصر

پربازدیدترین این هفته:

دیگران در حال خواندن این صفحات هستند:

اشتراک گذاری این مطلب:

فهرست مطالب:

اردشیر کامکار از استادان نامدار موسیقی ایران به شمار می‌رود که با مهارت بی‌نظیر خود، نقش چشمگیری در ارتقای جایگاه ساز کمانچه ایفا کرده است. در این نوشته از وبلاگ یافتو، شما را بیشتر با این هنرمند بزرگ و نقش او در زنده‌نگاه‌داشتن و شکوه‌بخشی به هنر کمانچه‌نوازی امروزی آشنا می‌کنیم.

اردشیر کامکار ،رونق دهنده هنر کمانچه نوازی معاصر

اردشیر کامکار، نوازنده چیره‌دست کمانچه، قیچک و ویولن، در بیست‌وهشتم آبان ماه سال ۱۳۴۱ در یک خانواده اهل موسیقی و سنندجی به دنیا آمد. خانواده کامکارها نقش بسیار مهمی در موسیقی سنتی ایران ایفا کرده‌اند.
او یکی از اعضای گروه شناخته‌شده کامکارهاست. اردشیر از سنین کم، نواختن ویولن را نزد پدرش آموخت. پس از مدتی، به عنوان نوازنده کمانچه و ویولن به ارکستر فرهنگ و هنر سنندج پیوست.
اردشیر کامکار نامی شناخته‌شده در میان نوازندگان کمانچه است. او هنرمندی است که نقش چشمگیری در شکوفایی کمانچه‌نوازی امروزی و آموزش هنرمندان جوان و بااستعداد داشته است.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نادر گلچین، خواننده ای که استاد خاصی نداشت  مراجعه کنید.

شفافیت و رسایی در کمانچه نوازی وی

آنچه اردشیر کامکار را به این مسیر هدایت کرد تا صدای کمانچه را از قالب سنتی آن خارج کند و وضوح و رسایی ویژه‌ای به آن ببخشد، شاید به انتخاب نخست او یعنی نواختن ویولن مربوط باشد. ویولن سازی بین‌المللی بود که روش مشخص و مدرنی برای نواختن داشت. با گذشت زمان، تکنیک‌های این ساز در زمینه‌هایی مانند کیفیت صدا و نحوه بیان نتها، پیوسته پیشرفت می‌کرد.

اما کمانچه، دست‌کم در ایران، چنین روندی را تجربه نمی‌کرد. هرچند نسبت به گذشته توجه بیشتری به این ساز می‌شد، ولی تغییر چشمگیری در آن ایجاد نشده بود.

اردشیر کامکار با افزودن ویژگی‌های جدید به کمانچه، باعث شد شمار زیادی از علاقه‌مندان، به ویژه جوانان، به این ساز جذب شوند. صدای شفاف‌تر، کیفیت طنینی هم‌تراز با ویولن و حالت‌های نوین دست‌گذاری روی ساز، همه باعث شدند قطعات بیشتری به عنوان مجموعه‌ای برای اجرا با کمانچه انتخاب یا حتی آفریده شوند.

کامکار را می‌توان نخستین نوازنده‌ای دانست که قطعات ابوالحسن صبا — که بیشتر برای ویولن نوشته شده بودند — و دیگر آثار ویولن را با قابلیت‌هایی که خود در کمانچه کشف و پرورش داده بود، به درستی اجرا کرد.

از ویژگی‌های برجسته نوازندگی او در کمانچه، می‌توان به استفاده از حالت‌های دست‌گذاری شماره هفت به بالا و نیز اجرای نتها با طنین هارمونیک اشاره کرد. این تکنیک‌ها پیش از این ویژه ساز ویولن بودند و اجرای آنها روی کمانچه تقریباً دشوار به شمار می‌رفت.

برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با انواع سازهای بادی مراجعه کنید.

در این مقاله ساز های بادی به چه ساز هایی گفته میشود؟ اطلاعات مفیدی آمده است.

اینجا می تونی سوالاتت رو بپرسی یا نظرت رو با ما در میون بگذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *