سنتور از زیباترین و کهنترین سازهای ایرانی است. این ساز در دسته سازهای زهی-زخمهای جای میگیرد. صدای آن روشن و شفاف است و هم برای نواختن به تنهایی و هم برای نواختن در کنار دیگر سازها مناسب میباشد. در ادامه، در این نوشته از وبلاگ یافتو، اطلاعات جالبی درباره سیمهای سنتور خواهید خواند.
در صورت علاقهمندی، مطلب برای دسته بندی موسیقی باید به چه مواردی دقت کنیم؟ را از دست ندهید.
دانستی های جالب در مورد سیم های سنتور
محدوده صوتی سنتور نزدیک به چهار اکتاو است و همین ویژگی، آن را به یکی از وسیعترین سازها در موسیقی ایرانی تبدیل کرده است. در نواختن سنتور، سیمها با ضربههای یک جفت چوب نازک به نام «مضراب» یا «زخمه» به صدا درمیآیند.
سیم های سنتور
ساز سنتور در مجموع ۷۲ سیم دارد.
اطلاعات جالبی درباره این سیمها وجود دارد.
سیمهای سنتور از دو نوع فلز ساخته میشوند: برنج و فولاد. سیمهای برنجی که رنگ زرد دارند، صدای بم تولید میکنند و سیمهای فولادی که رنگ سفید دارند، صدای زیر را ایجاد میکنند.
پیشینه استفاده از این سیمهای فلزی به آغاز قرن بیستم میلادی بازمیگردد. پیش از آن، چون سیمهای فلزی رایج نبود، نوازندگان و سازندگان سنتور از ابریشم تابیده به عنوان سیم ساز استفاده میکردند.
قطر سیمهای سنتور معمولاً بین ۰.۴۰ تا ۰.۴۵ میلیمتر است که بسته به کیفیت و رنگ صدای مورد نظر میتواند تغییر کند.
قطعاً جنس این سیمها نقش بسیار مهمی در صدای ساز ایفا میکند و به همین دلیل در ساخت سنتورهای تخصصی و حرفهای، برای سیمهای زردرنگ یا بم (که به آنها سیم برنجی گفته میشود) از آلیاژ برنز (مس) استفاده میشود.
سیمهای سنتور معمولاً به صورت دستههای چهارتایی نصب میشوند و هر چهار سیم داخل یک دسته، دقیقاً نت یکسانی را اجرا میکنند.
در صورتی که حتی یکی از سیمهای سنتور از کوک خارج باشد، صدای حاصل از آن دسته ناهماهنگ و ناخوشایند خواهد بود.
توصیه میکنیم حتماً مقاله تفاوت سبک موسیقی راک و متال را مطالعه کنید.
توصیه میکنیم این مطلب معرفی موسیقی نظامی را حتماً بخوانید.