رحمتالله بدیعی، از چهرههای سرشناس موسیقی ایران است که سهم بزرگی در شناساندن ویولن به جهانیان داشته است. این هنرمند چیرهدست، یکی از توانمندترین نوازندگان ویولن در موسیقی ایرانی به شمار میرود. در ادامه این نوشته از وبلاگ یافتو، بیشتر با زندگی و هنر او آشنا میشویم. پیشنهاد میکنیم تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.
زندگینامه رحمت الله بدیعی
رحمت الله بدیعی در سال ۱۳۱۵ در شهر کاشان متولد شد. او در خانوادهای بزرگ شد که به هنر و موسیقی علاقهی زیادی داشتند. آموزش موسیقی را از پنج سالگی و نزد پدربزرگش شروع کرد و نواختن ساز نی را به صورت ابتدایی از او یاد گرفت.
برادرش در نواختن ویولن بسیار مهارت داشت و همین موضوع، علاقه به این ساز را از همان دوران کودکی در دل رحمت الله انداخت. به خاطر همین علاقه، با وجود سن کم، شروع کرد به تمرین ویولن برادرش که برایش بزرگ بود. او در این راه معلمی نداشت، اما به دلیل استعداد ذاتی و اشتیاق فراوانی که در خود احساس میکرد، توانست آهنگهای سادهای را که تا آن زمان شنیده بود، تقلید کند و بنوازد.
آموزش ویولن و ورود به هنرستان موسیقی
پدر رحمتالله که عاشق هنر و موسیقی بود، وقتی علاقه و پشتکار پسرش را برای یادگیری ویولن دید، یک ویولن کوچک برایش خرید تا بتواند راحتتر تمرین کند. رحمتالله بدیعی نواختن ویولن را مانند نواختن نی، نزد پدربزرگش شروع کرد و اصول و گوشههای موسیقی ایرانی را از او آموخت. پس از یادگیری مقدمات ویولن و مبانی اولیه موسیقی ایرانی، بدیعی برای ادامهٔ آموزش، نزد روبیک گریگوریان رفت که یک نوازنده و آهنگساز سرشناس ارمنیتبار اهل ایران بود.
رحمتالله بدیعی در یازدهسالگی وارد هنرستان عالی موسیقی شد و تا زمان فارغالتحصیلی، از آموزش بزرگترین استادان موسیقی ایران مانند ابوالحسن صبا بهره برد. او پنج سال شاگرد استاد صبا بود و در نهایت توانست دیپلم موسیقی خود را از این هنرستان دریافت کند.
رحمت الله بدیعی ، یکی از تکنیکی ترین نوازندگان ویولن ایرانی
او از هنرمندان بسیار چیرهدست در نوازندگی ویولن به شمار میرود که علاوه بر تسلط بر موسیقی ایرانی، در اجرای سبک کلاسیک نیز مهارتی حرفهای داشت.
آغاز فعالیت هنری
رحمت الله بدیعی پس از به پایان رساندن دورهی هنرستان موسیقی و دریافت مدرک دیپلم، کار خود را در رادیو شروع کرد و با ارکستر گلها نیز همکاری داشت. او در سال ۱۳۵۳ بار دیگر برای ادامهی تحصیل به هنرستان موسیقی بازگشت و تا دریافت مدرک لیسانس در همان جا درس خواند.
پس از فارغالتحصیلی، بدیعی به مدت بیست سال در وزارت فرهنگ و هنر فعالیت کرد و در کنار آن، در هنرستان موسیقی نیز به آموزش نواختن سازهای ویولن، کمانچه و قیچک مشغول بود.
مهاجرت به اروپا
در سال ۱۳۵۸، رحمت الله بدیعی آخرین اجرای صحنهای خود را همراه با گروه فرامرز پایور و با آواز محمدرضا شجریان ارائه کرد. این کنسرت با نام «راز دل» منتشر شد. پس از آن، او به همراه خانوادهاش به اروپا نقل مکان کرد و در آنجا به آموزش کمانچه و ویولن ایرانی مشغول شد. او از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۹ به عنوان نوازنده و رهبر گروه در ارکستر سمفونیک هلند فعالیت داشت.
پس از این دوره، بدیعی به سراغ اجرا و ضبط آثار استاد ابوالحسن صبا رفت. این مجموعه از کارها توسط انتشارات سرود به چاپ رسید. او از جمله کسانی بود که سبک ویولننوازی استاد صبا را به شکلی اصیل و بدون هیچ دگرگونی نگه داشته بود و به همین خاطر، توانست این شیوه را به درستی به نسلهای بعد انتقال دهد.