هوشنگ ظریف از استادان برجسته موسیقی ایرانی بود که در نواختن تار، سهتار و تنبک مهارت داشت. او به مدت هفده سال در هنرستان موسیقی به آموزش تار پرداخت و بسیاری از نوازندگان مطرح از شاگردان او بودند. همچنین در طول سالهای فعالیت هنری خود، با ارکسترها و گروههای معتبر زیادی همکاری کرد و کوشش بسیاری نمود تا موسیقی سنتی ایران را به مردم دیگر کشورها معرفی کند. اگر به موسیقی ایرانی و بهویژه ساز تار علاقه دارید، شناخت هوشنگ ظریف برای شما ضروری است. میتوانید در نوشتههای دیگر وبلاگ یافتو با بزرگان دیگر ساز تار نیز آشنا شوید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نکات مهمی که باید در مورد کاخن بدانید.
توصیه میشود به مطالعه مقاله کاخن از کجا می آید؟ ادامه دهید.
برای مطالعه بیشتر، به بیوگرافی جیمزمارشال هندریکس سری سر بزنید.
بیوگرافی هوشنگ ظریف
هوشنگ ظریف در ۱۶ آذر ۱۳۱۷ در تهران به دنیا آمد. پس از پایان دبستان، وارد هنرستان موسیقی ملی شد و نزد استادان بزرگی مانند علیاکبر شهنازی، روحالله خالقی، جواد معروفی و حسین تهرانی آموزش دید.
در سال ۱۳۳۷، او در وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد و در سازمان پیشاهنگی ایران به تدریس مشغول گردید. پنج سال بعد، به پیشنهاد حسین دهلوی، کار تدریس در هنرستان موسیقی را شروع کرد و این فعالیت را به مدت ۱۷ سال، تا سال ۱۳۵۹، بدون وقفه ادامه داد.
او در آموزش، همواره میکوشید خلاقیت هنرجویان را پرورش دهد و برای پیشرفت آنان اهمیت زیادی قائل بود. حسین علیزاده، یکی از شاگردانش، تعریف میکند که هوشنگ ظریف با وجود مهربانی، معلمی سختگیر بود. او بر فنون موسیقی تسلط کامل داشت و در اجرای درست آنها دقت زیادی به خرج میداد. نحوه انگشتگذاری، مضراب زدن و حتی طرز نشستن او پشت ساز، چنان زیبا و جذاب بود که حتی هنرجویانی که تار نمینواختند، دوست داشتند در کلاسهایش حاضر شوند.
برای یادگیری پیشرفته، به موزیکالیته به چه معناست؟ مراجعه کنید.
فعالیتها و آثار
هوشنگ ظریف فقط به تدریس موسیقی مشغول نبود؛ او در اجراهای گروهی و تکنوازیهای متعددی نیز حضور چشمگیری داشت. او با ارکستر موسیقی ملی، ارکستر صبا، گروه پایور و همچنین رادیو و تلویزیون ایران همکاری کرد و در کشورهای مختلفی مانند آمریکا، کانادا، فرانسه و آلمان به اجرای کنسرت پرداخت. وی حتی برای تدریس موسیقی سنتی ایران به دانشگاههای آمریکا نیز سفر کرد.
از این هنرمند، کتابها و آثار صوتی ارزشمندی به یادگار مانده است. دو نمونه مهم از کتابهای او، «آموزش تنبک» و «ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران» هستند که اولی را با همکاری حسین تهرانی و دومی را با محمود کریمی منتشر کرد. از دیگر تألیفات او میتوان به کتابهای «دستور مقدماتی تار»، نتنویسیها و مجموعهای از قطعات ساخته خودش اشاره کرد. آثار صوتی بهجایمانده از او نیز شامل تکنوازیهای دستگاه دشتی، دستگاه اصفهان و بخشهایی از ردیف موسی خان معروفی است.
متأسفانه این استاد بزرگ که برای گسترش و پیشرفت موسیقی ایرانی تلاشهای فراوانی کرد، در هفدهم اسفندماه ۱۳۹۸ و در ۸۱ سالگی بر اثر ایست قلبی دار فانی را وداع گفت.
برای مطالعه بیشتر، به بهترین سایز کالیمبا برای شروع کدام است؟ سری سر بزنید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله سونوریته در موسیقی به چه معناست؟ را مطالعه کنید.