گیتار هم مانند پیانو و برخی سازهای دیگر، مدلهای گوناگونی دارد. خیلی از افراد با انواع معمول گیتار آشنا هستند، اما شاید اسم گیتار آویشن به گوششان کمتر خورده باشد. در این نوشته از وبلاگ یافتو قصد داریم شما را با گیتار آویشن که نوع تازهای از گیتار آکوستیک محسوب میشود، آشنا کنیم. پس پیشنهاد میکنیم تا پایان این مطلب همراه ما بمانید.
گیتار آکوستیک
گیتار آکوستیک سازی است که برای تقویت صدا از هیچ وسیلهٔ الکتریکی استفاده نمیکند. در این ساز، صدا فقط توسط بدنهٔ توخالی و چوبی آن تقویت شده و به گوش شنونده میرسد. معمولاً این گیتارها شش سیم فلزی دارند که قطر آنها از نازکترین تا کلفتترین سیم، معمولاً بین ۰.۱۳ تا ۰.۵۶ اینچ است.
از نظر شکل ظاهری، گیتار آکوستیک شباهت زیادی به گیتار کلاسیک دارد؛ با این تفاوت که سیمهای آن فلزی هستند و کاسهٔ صدا نیز بزرگتر است. همین ویژگیها باعث میشود صدای گیتار آکوستیک زنگدار و رسا باشد و به همین خاطر معمولاً در سبکهای موسیقی مانند بلوز، کانتری، فولک و راک از آن استفاده میشود.
از جنبهٔ نوازندگی نیز این دو گیتار تفاوتهایی دارند. دستهٔ گیتار آکوستیک باریکتر است و سیمها به هم نزدیکترند. در نتیجه گرفتن باره روی این ساز سادهتر است و حتی برخی تکنیکها را میتوان روی گیتار آکوستیک اجرا کرد که در گیتار کلاسیک ممکن نیست.
گیتار آویشن چیست؟
همانطور که پیشتر اشاره شد، گیتار آویشن نسل تازهای از گیتارهای آکوستیک به شمار میرود که بدنه آن از مادهای به نام PVC ساخته شده است. اولین نمونههای این گیتارها در دهه ۵۰ میلادی روانه بازار شدند.
ویژگی بارز دیگر این گیتار، مجهز بودن آن به پیکاپ “پیزو” است. وقتی این گیتار با پیکاپ پیزو نواخته شود، صدایی بین گیتار الکتریک و آکوستیک تولید میکند، اما اگر بدون پیکاپ نواخته شود، صدایش بسیار شبیه به گیتار آکوستیک معمولی خواهد بود.
این ساز انتخاب مناسبی برای نوازندگان موسیقی آکوستیک است که هنگام اجرای زنده در کنسرتها، با مشکل فیدبک (صدای ناهنجار) در صورت افزایش حجم صدا از طریق آمپلیفایر مواجه میشوند.