فضل الله توکل را بیشتر مردم به عنوان نوازنده چیرهدست سنتور میشناسند؛ اما او علاوه بر این، در نواختن ویولن، خوانندگی، ساختن آهنگ و سرودن ترانه نیز تواناست. اگر علاقهمندید زندگینامه این هنرمند برجسته را بدانید، در این نوشته از وبلاگ یافتو همراه ما باشید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تاریخچه نسل های موسیقی کانتری.
تولد و کودکی فضل الله توکل
فضل الله توکل در چهاردهمین روز آبان ماه سال ۱۳۲۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش در ارتش خدمت میکرد و مادرش معلم درس ریاضی و زبان فرانسه بود. با این حال، فضای خانه آنها همواره از موسیقی سرشار بود. از زمان کودکی او، استادان بزرگ موسیقی مانند علی تجویدی، حسین یاحقی، مرتضی محجوبی و مهدی خالدی به منزل آنان رفتوآمد داشتند. همچنین رهی معیری که پسرعمهی مادرش بود، معمولاً به دیدن آنان میآمد. بنابراین طبیعی بود که فضل الله در چنین فضایی به موسیقی علاقهمند شود. او از شش سالگی نزد حسین تهرانی آموزش تنبک را شروع کرد. در هشت سالگی نیز فراگیری سنتور را نزد استاد خائفی آغاز نمود. وقتی پدرش به دلیل مأموریت به شیراز رفت، فضل الله نواختن سنتور را نزد بهادر نوذری ادامه داد. پس از مدتی نیز برای آموختن ردیفهای موسیقی نزد علی تجویدی رفت و تا دوازده سالگی شاگرد او باقی ماند.
برای مطالعه بیشتر، به بیوگرافی استاد فرهنگ شریف سری سر بزنید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، چه سازهایی در سبک راک مورد استفاده قرار می گیرد؟ را از دست ندهید.
تحصیلات
تحصیلات ابتداییاش را در مدرسهای به نام ایران به پایان رساند. برای ادامه تحصیل، در دبیرستانهای پهلوی و مروی درس خواند و سرانجام در سال ۱۳۳۹ موفق شد دیپلم خود را در رشته علوم طبیعی بگیرد. پس از آن، برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و توانست مدرک فوقلیسانس خود در رشته اقتصاد را از دانشگاه مشهور کمبریج دریافت کند.
فضل الله توکلی در رادیو
در سال ۱۳۳۵، فضلالله توکلی با دعوت علی تجویدی به گروه موسیقی شماره ۲ رادیو پیوست. یک سال بعد، او به ارکستر شماره ۳ رادیو رفت که زیر نظر پرویز یاحقی اداره میشد. در سال ۱۳۳۷، داوود پیرنیا از او دعوت کرد تا در برنامه گلها شرکت کند. او در این برنامه قطعاتی مانند «گلهای صحرایی شماره ۵» و «برگ سبز شماره ۶۵» را به صورت تکنواز اجرا کرد.
پس از انقلاب، او دیگر با رادیو همکاری نکرد؛ اما در سال ۱۳۷۲ دوباره همکاری خود را از سر گرفت. بعد از آن، به کمک اسدالله ملک، گروه موسیقیای به نام همنوازان را در صدا و سیما تشکیل داد.
آهنگسازی
فضل الله توکلی فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۴۵ با ساختن آهنگ «قهر و ناز» برای اکبر گلپایگانی آغاز کرد. پس از آن، در سال ۱۳۷۲، همزمان با شروع دوبارهٔ همکاری با رادیو، بار دیگر با اکبر گلپایگانی همکاری کرد و دو قطعه به نامهای «عشق» و «آهسته آهسته» برای او ساخت.
در سال ۱۳۷۴ یک آلبوم کامل با عنوان «آوازهخوان» منتشر کرد که شامل هشت قطعه بود و تمامی ترانهها و آهنگهای آن را خودش ساخته بود.
چهار سال بعد، در سال ۱۳۷۸، دو آلبوم دیگر به نامهای «مست عشق» و «عقیق» را برای گلپایگانی ساخت. همچنین در همین سال، همکاری با علیرضا افتخاری را شروع کرد و آهنگهای آلبومهای «نسیما»، «غم زمانه» و «خاطرات جوانی» را برای او خلق نمود.