پیانو سازی بزرگ، سنگین و پرهزینه است؛ به همین دلیل خرید آن برای همه امکانپذیر نیست و در هر شرایطی میسر نمیشود. بعضی از پدر و مادرها دوست دارند ابتدا مطمئن شوند فرزندشان به نواختن پیانو علاقه دارد و بعد برای خرید آن اقدام کنند. گاهی هم امکانات یا فضای کافی برای داشتن این ساز در خانه وجود ندارد. در چنین شرایطی، بسیاری از افراد این پرسش برایشان پیش میآید که آیا میتوان پیانو را بدون داشتن ساز یاد گرفت؟ در این نوشته از وبلاگ یافتو، به این پرسش پاسخ خواهیم داد.
برای مطالعه بیشتر، به بیوگرافی ارسلان کامکار سری سر بزنید.
روش های یادگیری پیانو بدون پیانو
۱. خرید کیبورد
کیبورد یک ساز شبیه به پیانو است که هم قیمت پایینتر و هم سایز کوچکتری دارد. خیلی از افراد قبل از این که پیانو بخرند، ابتدا یک کیبورد مناسب تهیه میکنند و با آن نواختن پیانو را تمرین میکنند. توجه داشته باشید که کیبوردی که انتخاب میکنید باید دارای قابلیت حساسیت به فشار (تاچ) باشد تا بتوانید با آن، احساس نواختن روی یک پیانو واقعی را تجربه کنید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با ارژنگ کامکار، نوازنده تنبک و نقاش برجسته را بخوانید.
۲. تمرین در آموزشگاه یا استودیو
خیلی از آموزشگاههای موسیقی و استودیوها، فضای مناسبی برای تمرین پیانو در اختیار هنرجوها قرار میدهند. شما هم میتوانید از این مکانها برای تمرین کردن استفاده کنید.
برای یادگیری پیشرفته، به تفاوت میان آهنگساز و ملودیست مراجعه کنید.
۳. اپلیکیشنهای پیانو
مطمئناً برنامههای پیانو نمیتوانند جای یک پیانوی واقعی را بگیرند؛ اما در مسیر یادگیری، کمکتان خواهند کرد. در بعضی آموزشگاهها، هنرجوها ابتدا قطعه را با کمک این برنامهها یا حتی روی کاغذی که کلیدهای پیانو روی آن چاپ شده تمرین میکنند تا قطعه در ذهنشان ثبت شود. پس از آن، سراغ تمرین روی یک پیانوی واقعی میروند.
۴. تمرینات ذهنی
یک تمرین مفید برای ذهن این است که دستهایتان را روی یک میز صاف بگذارید. بعد، فرض کنید در حال نواختن پیانو هستید و حرکت درست انگشتها را تصور کنید. خیلی از نوازندگان پیانو، وقتی در سفر هستند یا به ساز دسترسی ندارند، به آهنگ مورد نظر گوش میدهند و همین تمرین ذهنی را انجام میدهند.
اندرو گاریدو (Andrew Garrido)؛ کسی که پیانو را بدون ساز یاد گرفت!
اندرو گاریدو نمونهای شگفتانگیز از کسی است که نواختن پیانو را بدون داشتن ساز واقعی یاد گرفت. او وقتی بچه بود، از مادرش خواست برایش یک پیانو بخرد؛ اما به خاطر وضع مالی سخت، مادرش نتوانست این خواسته را برآورده کند. اندرو دست از تلاش برنداشت و با خلاقیت خودش، کلیدهای پیانو را روی یک کاغذ کشید و سعی کرد اندازه و جای آنها را درست شبیه یک پیانوی واقعی طراحی کند. بعد هم با جستوجو در اینترنت، صدای هر کدام از کلیدها را پیدا کرد و گوش داد. ماهها با همین پیانوی کاغذی تمرین کرد و فقط گاهی اوقات میتوانست در مدرسه روی یک پیانوی واقعی تمرین کند. سرانجام، این پیانیست سختکوش توانست در امتحان ورودی دبیرستان موسیقی قبول شود و راهی را که همیشه دوست داشت، ادامه دهد.