کلارینت یکی از سازهایی است که گسترهی صدایی بسیار گستردهای دارد. این ساز نخستین بار حدود سال ۱۶۹۴ توسط یک سازندهی آلمانی به نام کریستف دنر با الهام از ساز سورنا ساخته شد و در طول دو دهه، شکل و ساختار ویژهی خود را پیدا کرد. در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، بیشتر با ساز کلارینت آشنا میشویم؛ سازی که آخرین سازی بود که به مجموعهی سازهای ارکستر سمفونیک افزوده شد.
کلاریت؛ آخرین سازی که در ارکستر سمفونی مورد استفاده قرار گرفت
کلارینت که با نام قرهنی نیز شناخته میشود، یکی از سازهای بادی چوبی است. این ساز در کنار فلوت، ابوا و باسون قرار میگیرد و در مقایسه با دیگر اعضای خانواده خود، دیرتر وارد ارکستر سمفونیک شد؛ یعنی در بخش دوم قرن هجدهم.
این ساز معمولاً از چوبی مانند آبنوس ساخته میشود، اما امروزه نمونههای فلزی آن نیز وجود دارد. کلارینت یک زبانه تکی دارد، لولهای استوانهای شکل است و انتهای آن کمی گشاد و شیپوری میباشد. روی بدنه لوله، تعداد زیادی کلید و سوراخ تعبیه شده است تا نوازنده بتواند نتهای مختلف را بنوازد.
خانواده کلارینت
کلارینت یک ساز بادی است که با یک تیغه نازک چوبی به نام قمیش به صدا درمیآید. مدلهای حرفهای آن اغلب از چوبی به نام چوب سیاه آفریقایی ساخته میشوند. این ساز در اندازههای مختلفی وجود دارد که همه آنها together خانواده کلارینت نامیده میشوند.
اگر سوالاتی دارید، مقاله موسیقی می تواند اعتماد به نفس شما را تقویت کند! به شما کمک خواهد کرد.
وقتی مردم میگویند “کلارینت”، معمولاً منظورشان نوع سوپرانو یا رایجترین نوع آن است. نوع خاصی از کلارینت هم هست که میتواند فواصل موسیقی سنتی شرقی را بنوازد و به آن قرهنی میگویند.
توصیه میکنیم این مطلب شش نکته مهم برای یک تنظیم بهتر را حتماً بخوانید.
کلارینت یک لوله استوانهای شکل است که انتهای پایینی آن کمی گشاد میشود. در بالای ساز، قطعهای دهانی شبیه یک منقار کوچک از جنس چوب، پلاستیک یا اَبونیت قرار دارد. یک طرف این قطعه صاف است و تیغه قمیش روی آن بسته میشود. به این مجموعه کامل، “دهانی” میگویند که نوازنده آن را کاملاً در دهان خود قرار میدهد. به غیر از دهانی، بخشهای دیگر ساز نیز از هم جدا میشوند.
تعداد سوراخها و کلیدهای روی کلارینت خیلی بیشتر از سازی مثل فلوت است. به همین دلیل، یادگیری انگشتگذاری روی آن پیچیدهتر است.
روی بدنه لوله کلیدهای زیادی نصب شدهاند. سیستم کلیدهای کلارینت به دو دلیل کاملتر و پیچیدهتر از سازی مانند ابوا است:
۱ – به دلیل ویژگیهای صوتی و آکوستیکی خاص خودش.
۲ – چون نسبت به ابوا ساز جدیدتری محسوب میشود.
به همین خاطر است که رنگ و طنین صدای کلارینت با صدای ابوا متفاوت است. کلارینت میتواند محدوده صوتی بسیار گستردهای را پوشش دهد که بیش از سه اکتاو است.
برخی از ویژگیهای کلارینت :
کلارینت یکی از سازهایی است که نتهای آن را با کلید سل نوشته، اما صدای واقعی آن با نت نوشته شده متفاوت است.
انواع معمول کلارینت عبارتند از:
– کلارینت دو: صدای آن دقیقاً مطابق با نت نوشته شده است.
– کلارینت سیبمل (پرکاربردترین نوع): صدایی که تولید میکند، یک فاصله دوم بزرگ از نت نوشته شده بمتر است.
– کلارینت لا: صدای آن یک فاصله سوم کوچک بمتر از نت ثبت شده است.
– کلارینت میبمل (کلارینت کوچک): یک فاصله سوم کوچک زیرتر از نت نوشته شده صدا میدهد.
کلارینت نسبت به بسیاری از سازهای بادی دیگر، محدوده صوتی گستردهتری دارد.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله چرا دانستن گام ها در آواز مهم هستند؟ مراجعه کنید.