آشنایی با سبک موسیقی هیپ هاپ

آشنایی با سبک موسیقی هیپ هاپ

پربازدیدترین این هفته:

دیگران در حال خواندن این صفحات هستند:

اشتراک گذاری این مطلب:

فهرست مطالب:

موسیقی در قالب‌های گوناگونی ارائه می‌شود که هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند و هر سبک اصلی، خود به شاخه‌های فرعی دیگری تقسیم می‌شود. به طور کلی، سبک‌های موسیقی از فرهنگ و روحیه مردم هر منطقه و حتی از شرایط جغرافیایی آنجا تاثیر می‌پذیرند. در این نوشته از وبلاگ یافتو می‌خواهیم سبک موسیقی هیپ هاپ را به شما معرفی کنیم. بنابراین اگر به این سبک علاقه‌مند هستید، خواندن ادامه مطلب را از دست ندهید.

توصیه می‌کنیم این مطلب اصطلاح صدای شش دانگ در موسیقی ایرانی را حتماً بخوانید.

سبک موسیقی هیپ هاپ

هیپ‌هاپ که گاهی به آن سبک رپ هم گفته می‌شود، یکی از شاخه‌های موسیقی است که همگام با فرهنگ هیپ‌هاپ شکل گرفته و رشد کرده است. این سبک موسیقی عمدتاً از دو بخش کلیدی تشکیل می‌شود:

خوانندگی رپ (اِم‌سی)
و میکس و اسکرچ دی‌جِی.

اگر سوالاتی دارید، مقاله عوامل مهم یادگیری موسیقی در سن بالا به شما کمک خواهد کرد.

واژه هیپ‌هاپ برای نخستین بار توسط رابرت کیث ویگیگنز، یکی از اعضای گروه “Grandmaster Flash and the Furious Five” استفاده شد. او برای شوخی با دوستش که به تازگی به ارتش آمریکا پیوسته بود، عبارت “hip/hop/hip/hop” را به صورت ریتمیک و شبیه به موسیقی رژه نظامی به کار برد. بعدها او همین واژه را روی صحنه و در زمان اجراهای زنده نیز استفاده کرد.

مقاله پهلوان آواز ایران کیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

هیپ‌هاپ فراتر از یک سبک موسیقی است: این یک جریان فرهنگی گسترده است که موسیقی، شعر، رقص، هنرهای تجسمی، مد و حتی اندیشه‌های سیاسی و اجتماعی را در بر می‌گیرد. بسیاری از افراد واژه‌های رپ و هیپ‌هاپ را به جای هم به کار می‌برند، اما به طور دقیق، هیپ‌هاپ به کل این جنبش فرهنگی (شامل موسیقی) اشاره دارد، در حالی که رپ یک شیوه خاص خوانندگی است که اغلب در قطعه‌های موسیقی هیپ‌هاپ شنیده می‌شود.

تاریخچه هیپ هاپ

هیپ‌هاپ هم به عنوان یک نوع موسیقی و هم به عنوان یک فرهنگ اجتماعی، از دهه ۱۹۷۰ میلادی پدید آمد. در آن سال‌ها، مهمانی‌های خیابانی یا همان بلاک پارتی‌ها، به‌طور گسترده‌ای در محله‌های نیویورک رواج داشت، به ویژه میان سیاهپوستان آمریکایی و جوانان ساکن منطقه برانکس این شهر.

با این حال، تا قبل از سال ۱۹۷۹، آثار موسیقی هیپ‌هاپ به شکل رسمی برای پخش از رادیو یا تلویزیون ضبط و منتشر نمی‌شد. یکی از دلایل این موضوع می‌تواند ساده و خودمانی بودن فرهنگ اولیه هیپ‌هاپ و پذیرفته نشدن آن توسط مردم دیگر شهرها و مناطق باشد.

ساختار ریتم هیپ هاپ چیست؟

موسیقی هیپ هاپ معمولاً در وزن چهار چهارم ساخته می‌شود. با این حال، آهنگسازان گاهی اوقات از وزن‌های دیگری مثل دو چهارم، سه چهارم، شش هشتم و موارد مشابه نیز استفاده می‌کنند.

هیپ هاپ دارای چهار مشخصه می باشد:

– رپ یک شیوهٔ خواندن است که بر ریتم و کلام تکیه دارد و معمولاً ملودی در آن نقش چندانی ندارد. به همین دلیل، کمتر شبیه به آواز معمولی است. با گسترش فرهنگ هیپ‌هاپ، معنای واژهٔ «رپ» محدودتر و مشخص‌تر شد. امروزه رپ یکی از ویژگی‌های بارز و متمایزکنندهٔ موسیقی هیپ‌هاپ به شمار می‌رود.

– تِرِنتِیبِلیزم (یا دی‌جِیینگ): روشی برای ساختن موسیقی با استفاده از دستگاه پخش موسیقی است. دی‌جِی در این روش، قطعات موسیقی ساخته‌شده توسط دیگر هنرمندان را با هم ترکیب می‌کند، صداها را در هم می‌آمیزد و با تغییر و دستکاری در آن‌ها، اثر جدیدی خلق می‌کند.

– بریک‌دنس (یا بی‌بویینگ/بی‌گرلینگ): یک سبک رقص آکروباتیک و نمایشی است. بریک‌دنس از همان آغاز، بخش مهمی از فرهنگ هیپ‌هاپ بود، اما به دلیل دشواری یادگیری، نتوانست به اندازهٔ دیگر جنبه‌های هیپ‌هاپ محبوبیت عمومی پیدا کند.

– هنر خیابانی (یا گرافیتی): یک هنر بصری است که معمولاً با رنگ‌های اسپری و با سبکی پویا و پرانرژی خلق می‌شود. البته همهٔ دیوارنویسی‌ها با فرهنگ هیپ‌هاپ مرتبط نیستند، اما جنبش هیپ‌هاپ سبک ویژه‌ای از گرافیتی را به وجود آورد که به سرعت قابل تشخیص است.

اینجا می تونی سوالاتت رو بپرسی یا نظرت رو با ما در میون بگذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *