وقتی به گذشته موسیقی نگاه میکنیم، احتمالاً این پرسش برایمان پیش میآید که نخستین سازها و اولین نتهای موسیقی را چه کسانی ابداع کردهاند؟ هرچند دربارهٔ اولین سازهای ساختهشده دیدگاههای گوناگون و زیادی وجود دارد و پژوهشگران هنوز به پاسخ قطعی و روشنی نرسیدهاند، اما در ادامهٔ این نوشته از وبلاگ یافتو، با آغاز به کار نتنویسی در دنیای موسیقی بیشتر آشنا میشوید و میخوانید که چه کسانی اولین نتها را نوشتند.
اولین نت ها را چه کسی نوشته است؟
به نظر میرسد که انسانهای نخستین نیز گونهای از موسیقی داشتهاند. البته واضح است که صدای موسیقی آنها با آهنگهای امروزی ما خیلی فرق میکرد.
موسیقی آن دوران بیشتر شامل فریادهای کشیده و بلند، نالهها و صداهایی از این دست بود و معمولاً رقصیدن، کفزدن و نواختن طبل نیز همراه با آواز انجام میشد.
موسیقی مردمی در طول سدهها زنده مانده و از نسلی به نسل دیگر، سینه به سینه — و نه از راه نوشتن و ثبت کردن — انتقال یافته است.
موسیقی ترکیبی نیز پیشینهای چندصدساله دارد.
اولین نتهای موسیقی را چه کسانی ساخته و ثبت کردهاند؟
پاسخ به این پرسش به زمانهای بسیار دور بازمیگردد. در تمدنهای باستانی مانند یونان، مردمانی بودند که برای حفظ و آموزش نغمهها، نشانههایی را ابداع کردند. این نشانههای اولیه، قدمهای نخست برای نوشتن موسیقی بودند.
برای یادگیری پیشرفته، به بیوگرافی همایون شجریان مراجعه کنید.
اما شیوهی نتنویسی به شکل امروزی، به تدریج و در اروپا شکل گرفت. در سدههای میانه، راهبان در صومعهها برای هماهنگ کردن آوازهای مذهبی، علامتهایی را روی کاغذ میگذاشتند. این علامتها کمکم تکامل یافت و خطهای حامل و شکل نتها به وجود آمد.
یکی از افراد مؤثر در این راه، شخصی به نام گیدو دِ آرتسو بود که در حدود هزار سال پیش زندگی میکرد. او با ایدههای خود، مانند نامگذاری نتها با کمک سرودهای شناخته شده، به پیشرفت این سیستم کمک بزرگی کرد.
مقاله نکات مهم برای شروع آواز یا خوانندگی حاوی اطلاعات جامعی است.
اگر سوالاتی دارید، مقاله موسیقی فولکلور یا موسیقی محلی چیست؟ به شما کمک خواهد کرد.
بنابراین، نمیتوان یک نفر را به تنهایی نویسندهی اولین نتها دانست. این کار حاصل تلاش جمعی و ذوقورزی مردمان مختلف در طول تاریخ بوده که برای ثبت هنر موسیقی، نمادها و قواعدی را آفریدهاند.
تمدن های باستانی
تمدنهای کهن مانند چینیها، هندیها، مصریان، آشوریان و عبرانیان همگی موسیقی مخصوص به خود داشتند. اما بیشتر این موسیقیها اصلاً شبیه موسیقی امروزی نبود. یونانیان موسیقی نسبتاً پیچیدهای داشتند که با ترکیب ریتمهای گوناگون — که کمی به گامهای امروزی نزدیک بود — ساخته میشد.
پس از یونانیان و رومیان (که موسیقی یونانی را تقلید کردند)، کلیساهای نخستین مسیحی نقش بسیار مهمی در پیشرفت هنر موسیقی ایفا کردند. «سنت آمبروز» و «سنت گرگوری» گونهای ویژه از موسیقی را پایه گذاشتند که به «سرود ساده» شهرت یافت.
این سرودها به صورت گروهی خوانده میشد و ملودیها بر اساس سبک یونانی تنظیم شده بود. کشیشان کلیسا نیز روش ساختن موسیقی را آموختند و گسترش دادند و شیوهی نوین و امروزی نوشتن نتهای موسیقی از کارهای آنان پدید آمد.
در سال ۱۶۰۰ نخستین اپرا با نام «اوریدیس» توسط «جاکوپو پری» ارائه شد. پس از آن، آهنگسازانی مانند مونتهوردی نه تنها برای اپرا، بلکه برای سازهایی مانند ویولن نیز قطعاتی ساختند.
همچنین در این دوره، ساختن قطعات موسیقی برای رقصهای درباری، نمایشها و مراسم مذهبی رونق گرفت و در نهایت، در همین دوران بود که بخش عمدهای از موسیقیهایی که امروزه از شنیدن آنها لذت میبریم، توسط آهنگسازانی مانند باخ، هندل، هایدن، موتزارت و بتهوون خلق شد.