در سراسر جهان سازهایی وجود دارند که ویژه یک منطقه خاص هستند و ریشه در فرهنگ و تاریخ آن سرزمین دارند. در این بخش از وبلاگ یافتو، قصد داریم ساز سنتی چین به نام گوژنگ را به شما معرفی کنیم. از شما دعوت میکنیم تا پایان این مطلب همراه ما بمانید.
مقاله تفاوت میزان ساده و ترکیبی چیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.
ساز گوژنگ ساز سنتی چین
در این نوشته به منطقه آسیای شرقی و کشور بزرگ چین میرویم. در آنجا یکی از سازهای قدیمی و بسیار معروف این سرزمین، توسط استادان موسیقی، در قالب مجموعهای از بهترین قطعات گردآوری و ارائه شده است.
ساز گوژنگ را میتوان سنتور چینی نامید. این ساز با پیشینهای ۲۵۰۰ ساله، از آلات موسیقی شناختهشده چین و نماد موسیقی این کشور به شمار میآید.
در صورت علاقهمندی، مطلب آشنایی با انواع پیک گیتار را از دست ندهید.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره تفاوت ساز بندیر و دف بیابید.
در زبان چینی، “گو” به معنای کهن و باستانی است و گوژنگ به معنی “ژنگِ باستانی” میباشد. صدای این ساز بسیار شبیه به ساز قانون است و معمولاً دارای هجده سیم یا بیشتر و نیز خرکهای متحرک است. ساز گوژنگ از جمله سازهای کهن و دلنشین جهان به حساب میآید و صدایی بسیار زیبا و خالص دارد.
ویژگی های ساز گوژنگ
صدای این ساز، زیبایی فرهنگ چین و ژاپن را به گوش میرساند. گوژنگ سازی است که شبیه ساز قانون در موسیقی ایرانی است و گاهی به آن «ژنگ» هم میگویند.
نواختن این ساز با مضراب انجام میشود. مضرابها به هر ده انگشت دو دست بسته میشوند. گوژنگ در دسته سازهای زهی جای دارد و با زخمهزدن به سیمهایش به صدا درمیآید. این ساز معمولاً ۱۸ یا ۲۱ سیم و به همان تعداد خرک یا پل متحرک دارد.
مضراب آن را «دای مائو» مینامند و بیشتر از پوسته و لاک نوعی لاکپشت ساخته میشود. گوژنگ نیای بسیاری از سازهای زهی آسیایی از جمله ساز «کوتو» به شمار میرود. توجه کنید که ژنگ را نباید با ساز دیگری به نام «گوجین» اشتباه گرفت؛ چرا که گوجین خرکهای متحرک ندارد.