منظور از اورتور در موسیقی چیست؟

منظور از اورتور در موسیقی چیست؟

پربازدیدترین این هفته:

دیگران در حال خواندن این صفحات هستند:

اشتراک گذاری این مطلب:

فهرست مطالب:

اورتور در واقع مقدمه و شروع یک قطعه موسیقی است. این بخش ویژگی‌های منحصر به فردی دارد که آن را از بقیه قسمت‌های آهنگ متمایز می‌کند. در این نوشته از وبلاگ یافتو، بیشتر درباره اورتور و نقش آن در موسیقی می‌خوانید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره بهترین کلاس دف در شرق تهران بیابید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با انواع پیانو را بخوانید.

منظور از اورتور در موسیقی چیست؟

به قسمت اول یک قطعه موسیقی که اغلب ملودیک و بدون کلام است و در آغاز آثار موسیقی پخش می‌شود، اورتور می‌گویند.
اورتور معمولاً تنها با ساز اجرا می‌شود و بدون آواز و خواننده است.
در موسیقی ایرانی، از اواخر دوران قاجار، برای نخستین بار توسط درویش خان، قطعه‌ای به نام پیش‌درآمد پیش از درآمد اجرا شد.
واژهٔ هم‌معادل “پیش‌نوا” نیز از سوی فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای اورتور پیشنهاد شده است.

پیش درآمد به زبان ساده

پیش‌درآمد، مانند مقدمه و شروع یک قطعه موسیقی بزرگ است.
به زبان ساده، پیش‌درآمد مانند یک معرفی‌نامه است که شنونده را برای شنیدن یک دستگاه موسیقی یا اجرای ارکستر سمفونیک آماده می‌کند.
هر اثر ارزشمندی معمولاً یک راهنمای اولیه دارد که فضای کلی و موضوع اصلی آن را نشان می‌دهد.
برای درک بهتر، می‌توانیم به سینما نگاه کنیم. پیش‌درآمد در موسیقی، دقیقاً کاری مشابه تریلر یا پیش‌نمایش فیلم را انجام می‌دهد. به بیننده می‌گوید که فضای فیلم چگونه است، چه نوع داستانی خواهد داشت و حس کلی آن چیست.

مقاله آشنایی با آکوردهای چهارگانه منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی کامل با ساز ویولن ادامه دهید.

برای یادگیری پیشرفته، به هر آنچه باید در مورد فلوت ریکوردر بدانید مراجعه کنید.

پیش در آمد

پیش‌درآمد، قطعه‌ای موسیقایی است که از گذشته توسط استادان موسیقی ایرانی برای آغاز یک برنامه ساخته شده است.
همان‌طور که از نامش مشخص است، این قطعه پیش از بخش اصلی (درآمد) نواخته می‌شود.
حال و هوایی تقریباً حماسی دارد و معمولاً با ریتمی منظم و آهنگین (اغلب در وزن شش‌هشتم) اجرا می‌گردد.
پیش‌درآمد در حقیقت، مقدمه‌ای برای شروع یک دستگاه موسیقی است و سرعت اجرای آن معمولاً آرام می‌باشد.
(البته پیش‌درآمدهایی با ریتم تندتر نیز ساخته شده که علی‌اکبر شهنازی و رکن‌الدین مختاری از پیشگامان این شیوه به شمار می‌روند.) نقش اصلی در اجرای این قطعه بر عهده نوازندگان است و خواننده یا صدای آواز در آن حضور ندارد.
پس از دوران مشروطه و بازتر شدن فضای اجتماعی، محافل خصوصی موسیقی کم‌کم جای خود را به اجراهای گروهی و ارکستری در تالارها و جمع‌های عمومی دادند.
مشکلی که در این میان وجود داشت، این بود که تا آن زمان قطعه‌ای رسمی و از پیش طراحی شده به عنوان مقدمه و شروع کننده برنامه وجود نداشت.
این موضوع برای ارکسترها چالش‌برانگیز بود.
زیرا گاهی مجبور بودند برای آماده کردن فضا و ذهن شنونده، به تکنوازی و بداهه‌نوازی تکیه کنند.
از این رو، موسیقی سنتی نیازمند الگوهای منسجم و از پیش تعیین شده‌ای برای شروع اجراها بود.

مقاله آکورد چیست؟ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

اینجا می تونی سوالاتت رو بپرسی یا نظرت رو با ما در میون بگذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *