موسیقی کرال ایرانی چیست ؟

موسیقی گروهی ایرانی
موسیقی گروهی ایران به آهنگ‌هایی گفته می‌شود که آهنگسازان ایرانی برای اجرا توسط یک گروه خواننده (یا گروه کُر) ساخته‌اند. یکی از شناخته‌شده‌ترین کارهای گروهی ایران، تنظیم آهنگ‌های محلی ایرانی برای خواندن گروهی در دهه ۱۳۲۰ توسط روبیک گریگوریان است که به شکل کتاب در تهران چاپ شده است.
از دیگر کارهای گروهی ایرانی (با همراهی ارکستر)، قطعه‌ای به نام «سرباز» ساخته حسین دهلوی است. همچنین در مناطق شرقی ایران، مسعود نکویی که موسیقی‌دان و پژوهشگری از کرمان است، روی موسیقی گروهی بدون ساز (آکاپلا) با خط‌های آوازی چندلایه کار می‌کند و تاکنون آثار بسیار زیادی در زمینه موسیقی گروهی بدون ساز، بر اساس فرهنگ شفاهی مردم کرمان و شرق ایران پدید آورده است.

تعریفی اجمالی از گروه و موسیقی کرال

گروه کر یا همسرایان، مجموعه‌ای از خوانندگان است که با هم به اجرای موسیقی می‌پردازند. به قطعه‌ای که مخصوص اجرا توسط چنین گروهی نوشته شده باشد، موسیقی کرال گفته می‌شود.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه منشاء موسیقی به کجا باز میگردد.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره تفاوت تصنیف با سرود و آواز بیابید.

توصیه می‌کنیم این مطلب بیوگرافی استاد نصرالله زرین پنجه را حتماً بخوانید.

معمولاً اصطلاح “گروه کر” برای گروه‌های وابسته به کلیسا به کار می‌رود و گروه‌هایی که در سالن‌های کنسرت یا تئاتر برنامه اجرا می‌کنند، اغلب “همسرایان” نامیده می‌شوند. البته این تقسیم‌بندی خیلی دقیق و ثابت نیست.

واژه “کر” گاهی به بخشی از یک اجرای جمعی بزرگ‌تر نیز اشاره دارد. برای مثال، ممکن است اصطلاح “کر سازهای بادی-چوبی” در یک ارکستر را بشنویم، یا در یک اثر پلی‌کرال (چندگروهی) با “کر”های مختلفی از صداها یا سازها روبرو شویم.

در آثار بزرگی مانند اوراتوریوها و مس‌های معمول از سده هجدهم تاکنون، از کلمه گروه کر یا همسرایان استفاده می‌شود تا حضور چندین خواننده در هر بخش صوتی را نشان دهد. این اصطلاح، در مقابل تک‌خوان‌هایی (مثلاً کوارتت تک‌خوانان) که در همان آثار حضور دارند، به کار می‌رود.