تحریر و ویبره، دو روش مهم و پرکاربرد در آوازخوانی هستند. تشخیص تفاوت این دو روش برای شنوندگان معمولی و کسانی که تازه شروع به خوانندگی کردهاند، کار سادهای نیست؛ در حالی که این دو تکنیک با هم تفاوتهای زیادی دارند. در این نوشته از وبلاگ یافتو با ما همراه باشید تا سه تفاوت اصلی تحریر و ویبره را برای شما شرح دهیم.
تفاوت تحریر و ویبره در خوانندگی چیست؟
１. سبک موسیقی
چهچهه یا تحریر، صداهایی هستند که هنگام بیرون دادن نفس تولید میشوند و با توقفها و شروعهای پیاپی توسط ماهیچههای گلو به وجود میآیند. این روش، آوازی شبیه به صدای پرندگان ایجاد میکند. تحریر بیشتر در موسیقی سنتی ایران دیده میشود و در موسیقی کشورهایی مانند آذربایجان، عراق و سوریه نیز استفاده دارد؛ اما در موسیقی پاپ کمتر از آن استفاده میشود. در تکنیک ویبره، خواننده روی یک نت مشخص، امواج صوتی کوچکی ایجاد میکند. برخلاف تحریر، این روش در موسیقی پاپ بسیار رایج است.
مقاله با پدر عود ایران آشنا شوید حاوی اطلاعات جامعی است.
２. فواصل بین نتها
یک فرق مهم بین تحریر و ویبره، اندازه فاصلهای است که بین نتها ایجاد میشود. در ویبره، فقط بین یک نت و نتهای کناری آن، حرکت ریز و پیاپی انجام میشود و این فاصله نباید از نیمپرده بیشتر شود؛ چون اگر بیشتر شود، ویبره درست و خوشآهنگی به وجود نمیآید. اما در تحریر، این محدودیت وجود ندارد و میتوان حتی تا فاصله یک و نیم پرده بالاتر یا پایینتر از نت اصلی هم حرکت کرد و برگشت.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب موسیقی فیوژن چیست؟ را بخوانید.
３. نحوه ایجاد
ویبره به لرزشی آرام و پیوسته در صدا گفته میشود. برای انجام درست ویبره، باید از عضله دیافراگم کمک گرفت و فشار مستقیم به گلو وارد نکرد. کنترل نفس و نحوه دم و بازدم، مهمترین عامل در ایجاد ویبره است.
در مقابل، تحریر به معنی لرزش صدا نیست، بلکه نوعی قطع و وصل کردن صدا محسوب میشود. در تحریر هم دیافراگم نقش دارد، اما وظیفه اصلی بر عهده عضلات حنجره است. هنگام اجرای تحریر، ابتدا دیافراگم هوا را به بیرون میفرستد و سپس عضلات حنجره با قطع و وصل کردن صدا، آن را شکل میدهند.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در بیوگرافی پدر گیتار کلاسیک ایران پیدا کنید.