داوود آزاد، یک نوازنده و خواننده اهل ایران است. او با بررسی و مطالعهٔ دقیق کارهای هنرمندان قدیمی موسیقی، توانست در زمینهٔ نواختن ساز و آموزش موسیقی، به جایگاه مهم و شناختهشدهای برسد. داوود آزاد نخستین سخنران ایرانی است که در دانشگاه معروف آکسفورد دربارهٔ موسیقی ایرانی صحبت کرده است. همچنین او در دانشگاههای دیگری مانند منچستر و میامی نیز سخنرانیهایی داشته است. در ادامهٔ این نوشته، در وبلاگ یافتو، بیشتر با این هنرمند آشنا خواهید شد.
اگر سوالاتی دارید، مقاله چگونه تشخیص دهم کدام ساز موسیقی برای من بهتر است؟ به شما کمک خواهد کرد.
برای یادگیری پیشرفته، به نکات ضروری درهنگام خرید ساز مراجعه کنید.
در صورت علاقهمندی، مطلب زندگینامه هنری پری زنگنه، بانوی نامدار اپرای ایران را از دست ندهید.
مقاله غلامحسین بیگجه خانی، تارنواز برجسته ایرانی حاوی اطلاعات جامعی است.
برای گسترش دانش خود، مقاله حمیدرضا عرب مدرس ساز نی را مطالعه کنید.
زندگینامه و فعالیت هنری استاد داوود آزاد
داوود آزاد در سال ۱۳۴۲ در شهر ارومیه به دنیا آمد.
او وقتی بیست سال داشت، به دنیای موسیقی قدم گذاشت و نواختن ساز تار را به تنهایی و بدون کمک استاد شروع کرد.
او هیچ معلمی برای یادگیری نداشت، اما با بررسی و مطالعه کارهای هنرمندانی مانند غلامحسین بیگجهخانی و سعید هرمزی، این کمبود را جبران کرد.
سرانجام از بهمنماه سال ۱۳۶۲، به طور رسمی به آموزش تار و سهتار در شهر تبریز مشغول شد.
تحقیق در آثار گذشتگان موسیقی
او از همان روزهای اول کارش، تمام تلاشش را به جستجو و بررسی کارهای استادان قدیمی موسیقی اختصاص داد. از جمله این آثار میتوان به تار استاد بیگجهخانی، تار مرتضیخان نیداوود، تار آقا حسینقلی، سهتار سعید هرمزی، آواز طاهرزاده، آواز اقبال آذر و آواز قمرالملوک وزیری اشاره کرد.
در این مقاله ماجرای ساخت و اجرای قطعه بی نظیر رفته اطلاعات مفیدی آمده است.
برای گسترش دانش خود، مقاله شناخت اصطلاحات مشخصات فنی پیانوهای دیجیتال را مطالعه کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه پر فروش ترین پیانو برای افراد مبتدی.
برای گسترش دانش خود، به مقاله اسدالله ملک، احیاگر ویولن نوازی ایران سر بزنید.
داوود آزاد علاوه بر نواختن ساز، آهنگهای خودش را نیز میخواند. او به موسیقی تلفیقی علاقه زیادی دارد و در این زمینه چندین کار منتشر کرده است. استاد آزاد از جمله هنرمندان نادری است که نتیجه پژوهشهای خود را مستقیماً با ساز و نوازندگی به نمایش گذاشته است.
نخستین کار او، آلبوم “یادواره استاد بیگجهخانی” بود که به سبک تار تبریز پرداخت. بعد از آن، قطعهای با نام «آی ایشیقی» را منتشر کرد که در آن قطعات آذری را با تار ایرانی نواخته است.
تصنیف نوازی
یک آلبوم دیگر از او پژوهشی درباره روشهای تصنیفنوازی به نام «در بهار امید» است. در این اثر، او توانست ظرافت و پیچیدگی موجود در نوازندگی و آواز اساتید قدیم را — مانند شیوهی نواختن نی داوود و خواندن قمرالملوک — با تار به اجرا درآورد. آلبوم دیگرش نیز «به یاد هرمزی» نام دارد که اثری تکنوازی است.
دو آلبوم دیگر این هنرمند با نامهای «نورجان» و «میبیرنگی» شناخته میشوند. این آثار، با صدای خود او و بر پایه موسیقی اصیل ایرانی، گامی تازه در عرصه موسیقی صوفیانه به شمار میروند.