موسیقی تلفیقی، همانطور که از اسمش پیداست، از ترکیب دو یا چند سبک موسیقی به وجود میآید. در حقیقت، به این سبک از موسیقی، فیوژن هم میگویند که حاصل آمیختن فرهنگهای مختلف موسیقایی با یکدیگر است. در ادامه این نوشته، بیشتر با این نوع موسیقی آشنا خواهید شد.
در صورت علاقهمندی، مطلب فرت گیتار چیست؟ را از دست ندهید.
توصیه میکنیم این مطلب آشنایی با قدیمی ترین ابزار موسیقی ، ساز چنگ را حتماً بخوانید.
موسیقی تلفیقی چیست؟
موسیقی تلفیقی در واقع همان معنای عبارت «موسیقی فیوژن» است. در ابتدا این سبک به ترکیب موسیقی جز با فانک و راک گفته میشد.
در این نوع موسیقی، هدف اصلی پیوند دادن سبکهای مختلف و نزدیک کردن فرهنگهای موسیقایی در دنیای امروز است. موسیقی تلفیقی، هنر و ایدهای است برای درهم آمیختن عناصر دو یا چند سبک موسیقی متفاوت تا بتوان سبکی تازه و نو خلق کرد.
مثلاً وقتی یک ساز غربی را همراه با یک ساز ایرانی در یک قطعه میشنویم، یا وقتی موسیقی کلاسیک غربی با موسیقی دستگاهی ایران ترکیب میشود، نتیجه میتواند یک اثر تلفیقی باشد. این روزها تعداد علاقهمندان به موسیقی تلفیقی در ایران بیشتر شده است.
به عنوان نمونه میتوان به آلبوم «مولانا و باخ» اثر داوود آزاد اشاره کرد که در آن موسیقی ایرانی و کلاسیک غربی در هم آمیختهاند، یا کارهای عزیز مصطفیزاده که در آنها موسیقی اصیل آذربایجانی با موسیقی جز ترکیب شده است.
در صورت علاقهمندی، مطلب بالاترین عمل پرستش در کلیسای غرب با فرم مس را از دست ندهید.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار بیابید.
تاریخچه موسیقی تلفیقی
موسیقی تلفیقی که به آن فیوژن هم میگویند، در دهه ۱۹۶۰ با درآمیختن دو سبک راک و جاز به وجود آمد. به این شاخه، جاز فیوژن گفته میشود. سبک دیگری به نام آفروبیت نیز از ترکیب موسیقی غرب آفریقا و جاز آمریکایی پدید آمد که آن هم از نخستین نمونههای موسیقی تلفیقی است.
در موسیقی تلفیقی، بخشهای مختلف چند سبک موسیقی آنقدر خوب در هم میآمیزند که برای تشخیص و جدا کردن آن اجزا، باید گوش موسیقایی قوی و آموزشدیدهای داشت. هیچ محدودیتی برای ترکیب کردن عناصر سبکهای گوناگون موسیقی وجود ندارد. میتوان موسیقی شرق و غرب یا حتی موسیقی امروزی و سنتی را در یک اثر جای داد.
قطعه «با من صنما» از آلبوم «آرایش غلیظ» با صدای همایون شجریان، یکی از آثار برجسته موسیقی تلفیقی ایرانی است. همچنین آلبوم «بزم بیجانان» اثر پدرام درخشانی، موسیقی الکترونیک را با موسیقی اصیل ایرانی ترکیب کرده و ساز سنتور، هسته مرکزی قطعههای این آلبوم به شمار میرود.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آیا با گزش در موسیقی یا موردنت آشنایی دارید؟.
موسیقی تلفیقی در ایران
موسیقی تلفیقی ایرانی، ویژگیهای خاص و بیهمتایی دارد. برای ترکیب کردن ساختار موسیقی سنتی ایران با سبکهای دیگر موسیقی، باید با دقت و ظرافت عمل کرد و به هر دو سبک موسیقی، یعنی هم موسیقی ایرانی و هم سبکی که قرار است با آن ترکیب شود، تسلط کامل داشت.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی لئونارد کوهن.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار را بخوانید.
توصیه میشود به مطالعه مقاله بیوگرافی یانی ، نابغه روانشناس ادامه دهید.
برای گسترش دانش خود، مقاله سوئیت ،مجموعهای از چند موومان الهام گرفته از رقص را مطالعه کنید.
اگر نگاهی به تاریخچه موسیقی تلفیقی در ایران بیندازیم، میبینیم که عباس مهرپویا از پیشگامان این راه بوده است. او نواختن موسیقی را با یادگیری عود از یک نوازنده عرب شروع کرد و سپس نزد معلمهای ایتالیایی و آلمانی، گیتار آموخت. اما نقطه اوج فعالیتهای هنری او، زمانی بود که به هند رفت و نواختن ساز سیتار را فرا گرفت.
مهرپویا در آن دوران، تنها نوازنده بسیار ماهر سیتار در ایران به شمار میرفت و با مهارتی که در نواختن این ساز داشت، تلاش کرد تا صدای آن را با سازهای دیگر بیامیزد و آهنگهای جدیدی خلق کند. او با ترکیب صدای سیتار و موسیقی پاپ ایرانی، ملودیهای تلفیقی زیبا و ماندگاری ساخت. یکی از آثار معروف او به نام «ساز غمگین»، با نقش اصلی ساز سیتار و درآمیختن فرهنگ و موسیقی هند و ایران پدید آمده است.