آراَند بی، یکی از سبکهای موسیقی در دنیای غرب است که ریشه در ریتم اند بلوز دارد. در این نوشته از وبلاگ یافتو میخواهیم شما را بیشتر با این نوع موسیقی آشنا کنیم. تا پایان این مطلب با ما بمانید.
سبک موسیقی آر اند بی
این سبک موسیقی که در دهه ۱۹۹۰ به وجود آمد، تلفیقی از سبکهای سول، فانک و هیپ هاپ است.
در حقیقت، این سبک یکی از گونههای پرطرفدار و جذاب موسیقی محسوب میشود که از تأثیرات ژانرهایی مانند جاز، بلوز و گاسپل نیز در آن دیده میشود.
جالب است بدانید که آراندبی در دهههای بعدی از موسیقی راک فاصله گرفت. موسیقی آراندبی امروزی معمولاً با صدای کیبورد، سینتیسایزر، خطهای بیس قوی و درامهای نرم و ریتمیک شناخته میشود و از این نظر، شباهت بیشتری به موسیقی هیپ هاپ دارد تا راک.
آهنگهای آراندبی مدرن اغلب در ردههای اول جدولهای موسیقی قرار میگیرند و این سبک را به یکی از پرفروشترین و موفقترین گونهها در صنعت موسیقی امروز تبدیل کردهاند.
از چهرههای مشهور و موفق این سبک میتوان مایکل جکسون، استیوی واندر، ویتنی هیوستون، ماریا کری و بیانسه را نام برد.
توصیه میکنیم این مطلب شمشال مادر سازهای بادی را حتماً بخوانید.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله موسیقی کانتری چیست ؟ مراجعه کنید.
شاخصه های اصلی سبک موسیقی آر اند بی (R&B)
سبک آر اند بی ویژگیهای منحصربهفردی دارد که ریتم و حس آن را از دیگر سبکهای موسیقی متمایز میکند.
این سبک به میزان زیادی از موسیقی سول و رپ تأثیر گرفته است.
از جمله مشخصههایی که سبک آر اند بی را خاص میکند، میتوان به گروو (حس ریتمیک قوی) و تیمبر (کیفیت رنگ صدا) اشاره کرد. خوانندگان و نوازندگان این سبک معمولاً در اجرا از حالتهای صوتی گوناگون مانند صدای نرم، یکدست، تند و پرسروصدا به صورت متناوب استفاده میکنند.
اغلب خوانندگان آر اند بی دارای صدای غنی و پُری هستند.
در بعضی قطعات این سبک، الگوی سؤال و جواب در آواز دیده میشود. همچنین مصرعهای شعر، ریتمها و نتها گاهی تکرار میشوند. در کنار این موارد، چیدمان فشرده و درهمتنیده سازها باعث میشود تشخیص صدای هر ساز در لحظه، کار دشواری باشد.
توصیه میکنیم حتماً مقاله آشنایی با ساز داربوکا، تنبک خارجی را مطالعه کنید.
تاریخچه موسیقی آر اند بی
در واقع این سبک موسیقی، از موسیقی پربار و گوناگون سیاهپوستان آمریکایی الهام گرفته شده که در دهههای چهل و پنجاه میلادی به وجود آمد.
نام “ریتم اند بلوز” که بعدها به R&B مشهور شد، اولین بار توسط فردی به نام جری وکسلر در سال ۱۹۴۸ در یک آگهی تبلیغاتی در یکی از مجلات موسیقی آمریکا مطرح شد.
او میخواست به جای عبارت “موسیقی نژادی” که به آثار جامعه سیاهپوستان آمریکا اشاره داشت، از این واژه جدید استفاده کند.
جری وکسلر معتقد بود پس از جنگ جهانی دوم، آن اصطلاح قدیمی توهینآمیز و ناپسند به شمار میرفت.
در آغاز دهه ۱۹۵۰، این سبک دربرگیرنده گونههای دیگری مانند جامپ بلوز و گونههای اولیه راک اند رول نیز بود. اما آنچه امروز بیشتر از همه به عنوان آراندبی شناخته میشود، شامل سبکهای اولیه ریتم اند بلوز، دو-واپ و آراندبی نیواورلئان است.
تغییر گستره استفاده از اصطلاح R&B
با ظهور سبک هیپ هاپ در دهه ۱۹۹۰، دیگر آن دستهبندی گستردهای که قبلاً به انواع موسیقی سیاهان آمریکا «ریتم اند بلوز» گفته میشد، کمکم از رواج افتاد.
اگرچه خود سبک آراندبی به کارش در کنار هیپ هاپ ادامه داد، اما گاهی اثرگذاری آن در قالب سبکهای تلفیقی تازهای مانند نیو جک سوینگ دیده میشد.
سبکهای ریتم اند بلوز، سول و فانک، با الهام از موسیقی آمریکا، باعث پدید آمدن گونههای دیگری مثل ریتم اند بلوز بریتانیایی، سول لاتین و آفروبیت شدند.
آراندبی روی موسیقی پاپ و دیسکو هم تاثیر چشمگیری گذاشت. جالب است بدانید که عبارت «ریتم اند بلوز» و شکل کوتاهشدۀ آن، یعنی R&B، هر دو برای اولین بار در اواخر دهه ۱۹۴۰ توسط فعالان بازار موسیقی برای اشاره به موسیقی سیاهپوستان آمریکا رواج یافت.
این واژه جایگزین عبارت «موسیقی نژادی» شد که پیش از آن برای توصیف موسیقی محبوب سیاهان به کار میرفت. اما بعدها، شکل مخفف آن عمدتاً برای اشاره به نوع مدرن آراندبی استفاده شد.
علاوه بر این، امروزه دیگر این دیدگاه که آراندبی شامل سول و فانک میشود، چندان پذیرفته نیست و آن را یک سبک کاملاً مستقل میدانند.
آنچه مشخص است، تاریخچه نمودارهای مجله بیلبورد است که باعث سردرگمی زیادی میان شنوندگان شده است.
در هر صورت، امروزه اصطلاح R&B بیشتر به شکل امروزی و مدرن آن اشاره دارد و کمتر به نمونههای اولیهاش در دهههای آغازین برمیگردد.