شاید کلمه فولکور به گوشتان خورده باشد، اما شاید دقیقاً ندانید معنی آن چیست. در این نوشته از وبلاگ یافتو، قصد داریم شما را با مفهوم موسیقی فولکور آشنا کنیم.
برای مطالعه بیشتر، به نکات مربوط به نگهداری پوست تنبک سری سر بزنید.
آشنایی با مهفوم موسیقی فولکور
موسیقی فولک یا موسیقی بومی، به آهنگهایی گفته میشود که ریشه در فرهنگ و زندگی روزمره مردم یک منطقه دارد. در ایران به این سبک، موسیقی محلی میگویند. در گذشتههای دور، مردم امکان ضبط و گوش دادن به موسیقی را نداشتند. به همین خاطر، آهنگها در حین کار، استراحت و مراسم مذهبی ساخته و نواخته میشدند.
معمولاً کسی به طور دقیق نمیداند که سازنده این آهنگهای محلی چه کسی است، زیرا این موسیقی از طریق شنیدن و تکرار، از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. این نوع موسیقی اغلب با آوازهای محلی و رقصهای سنتی همراه است. بر این اساس، هر منطقهای که مردمش فرهنگ و آیینهای ویژه خود را داشته باشند، به طور طبیعی موسیقی بومی مخصوص به خود را نیز خواهد داشت.
فرهنگ عامه یا فولکلور، شامل همهی چیزهایی است که در میان عموم مردم یک جامعه رواج دارد و بخشهای گوناگونی مانند داستانها، موسیقی و … را در بر میگیرد. این فرهنگ که در دل جامعه جریان دارد، معمولاً به صورت شفاهی و از طریق گفتگو و یادگیری مستقیم، به نسلهای بعد منتقل میشود. موسیقی فولکلور نیز بخشی از همین فرهنگ عامه هر جامعه است. برای تعریف موسیقی فولکلور یا موسیقی مردمی، ویژگیهای مختلفی در نظر گرفته شده است.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله تفاوت های ویلون با ویلونسل مراجعه کنید.
باور عامیانه (فولکلور)
فرهنگ عامه یا فولکلور شامل مجموعهای از داستانها، افسانهها، ترانهها، تاریخ شفاهی، مثلها، باورهای مربوط به شانس و چشمزخم، لالاییهای مادرانه، رقصهای محلی، مراسم، آیینها و سنتهای رایج در میان مردم است.
برای مطالعه بیشتر، به انواع پوست تنبک و مشخصات آن ها سری سر بزنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با تاریخچه گیتار.
مقاله آشنایی با سبک موسیقی راک منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با سبک موسیقی پاپ مراجعه کنید.
واژه فولکلور را اولین بار ویلیام توماس، پژوهشگر انگلیسی، در مقالهای درباره آداب و دانش قدیمی مردم به کار برد.
این واژه از حدود پنجاه سال پیش وارد زبان فارسی شد و به تدریج به جای عباراتی مانند دانش عمومی و دانستههای همگانی رواج پیدا کرد. به آن «فرهنگ عامه»، «فرهنگ مردمی»، «فرهنگ توده» یا «فرهنگ مردم» نیز گفته میشود.
نکته قابل توجه این است که آداب، رسوم و رفتارهای فولکلوریک هر ناحیه، برای ساکنان همان منطقه، «سنت» محسوب میشود و برای مردم دیگر مناطق، به عنوان «فولکلور» ویژه آن منطقه شناخته میشود.