احمد عبادی از استادان برجستهی موسیقی ایران بود که در نواختن سهتار مهارت فراوانی داشت. این هنرمند بزرگ، زیباترین و احساسیترین نواهای موسیقی اصیل ایرانی را برای ما به جای گذاشته است. در ادامه در وبلاگ یافتو، بیشتر با زندگی و هنر این استاد بزرگ آشنا خواهید شد.
زندگی نامه استاد احمد عبادی
احمد عبادی، یکی از هنرمندان نامدار موسیقی ایرانی و نوازنده چیرهدست سهتار بود. او پسر میرزا عبدالله فراهانی و نوه علیاکبر فراهانی به شمار میرفت. همچنین وی دایی هوشنگ سیحون، معمار سرشناس ایرانی، محسوب میشود.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در چرا صدای ضبط شده با صدای ما فرق دارد؟ پیدا کنید.
عبادی از هفت سالگی نواختن سهتار را نزد پدرش آغاز کرد. وقتی تنها سیزده سال داشت، پدرش درگذشت و او پس از آن، آموزش سهتار را نزد خواهرانش ملوک و مولود و برادرش جواد ادامه داد. تمرین و پشتکار او باعث شد در هجدهسالگی، نوازندگیاش بسیار زیبا و شنیدنی شود.
مقاله آشنایی با انواع هارمونی در موسیقی منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
برای گسترش دانش خود، به مقاله ساز سیمبالوم ، سنتور ملی مجارستان سر بزنید.
با وجود این که او پسر میرزا عبدالله بود، سبک نوازندگیاش تفاوت زیادی با دیگر نوازندگان همدوره خود داشت که بیشترشان شاگرد پدرش بودند. شیوه او با نوازندگی استادان قدیمی نیز فرق میکرد.
برای گسترش دانش خود، مقاله صدای میکس ( Mix Voice ) چیست؟ را مطالعه کنید.
عبادی در دورهای که سهتار به دلیل صدای کمحجماش بیشتر در خلوت افراد نواخته میشد و کمکم به فراموشی سپرده میشد، این ساز اصیل را از طریق رادیو به مردم معرفی کرد و دوباره آن را زنده کرد.
اگر سوالاتی دارید، مقاله تنها شاهکار شناخته شدهی تاریخ اپرا اثر کیست ؟ به شما کمک خواهد کرد.
احمد عبادی، نوازنده صاحب سبک سه تار
احمد عبادی در نواختن سهتار، شیوهای خاص و منحصربهفرد داشت که تقلید از آن برای بسیاری دشوار بوده است. برخی بر این باورند که سبک ساز زدن او تحت تأثیر امکانات ضبط صدا در دوران زندگیاش شکل گرفته است. از ویژگیهای بارز نوازندگی او، استفاده از مضرابهای تکسیم و دو مضرابهای ویژه است. همچنین، بداههنوازیهای دلنشین، ویبرههای کشیده و گلیساندوهای بهجا، از دیگر مشخصههایی هستند که به نوای ساز او جلوهای خاص بخشیدهاند.
عبادی در طول شصت سال نوازندگی، با سهتار خود فضایی سرشار از عطر موسیقی اصیل ایرانی آفرید و احساسبرانگیزترین و جذابترین نغمههای ردیف موسیقی ایران را از خود به یادگار گذاشت. برخی از ضبطهای قدیمی او همچنان موجود است که باید به شکلی شایسته از آنها استفاده کرد.
یکی از دستاوردهای مهم او در نوازندگی سهتار، ابداع کوکهای جدید برای این ساز بود که در آلبوم “کوک سهتار” ارائه شده است. پیش از او، نوازندگان معمولاً از کوکهای تار برای سهتار استفاده میکردند، اما عبادی این روش را تغییر داد و نشان داد که برخی از این کوکها با سهتار سازگار نیستند. او دو نوار آموزشی برای معرفی کوکهای مناسب سهتار منتشر کرد و در آنها برای گامها و حتی گوشههای مختلف، کوکهای ویژهای پیشنهاد داد.
احمد عبادی سالها در وزارت پیشه و هنر به تدریس و پژوهش درباره موسیقی ایرانی و سهتار مشغول بود و در راه شناساندن موسیقی ملی ایران، کنسرتهای بسیاری در داخل و خارج از کشور از جمله فرانسه، ایتالیا، آلمان و اتریش برگزار کرد که با استقبال فراوان هنردوستان روبرو شد.
مقاله آشنایی با اجزای اصلی تشکیل دهنده ی ساز درام منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

تدریس موسیقی و شاگردان احمد عبادی
استاد عبادی شاگردان زیادی را آموزش داد که از بین آنها میتوان به مهربانو توفیق، بهنام وادانی و بهداد بابایی اشاره کرد. او در رادیو هم فعالیت داشت و آثار صوتی فراوانی ضبط کرده است؛ مانند صفحهی آواز شور با همراهی رضاقلیمیرزا ظلی و نیز قطعات تکنوازی، بداههنوازیها و همکاری با نوازندگان و خوانندگان گوناگون.
همکاری او با غلامحسین بنان و محمدرضا شجریان در قالب برنامهی گلها، آثاری فراموشنشدنی پدید آورده است. همچنین اجراهای مشترکی با شهرام ناظری داشته که برخی از آنها به صورت تصویری یا صوتی موجود است.
وفات
احمد عبادی، استاد بزرگ موسیقی ایران، در سال ۱۳۷۱ پس از مدتها پیکار با بیماری، دار فانی را وداع گفت. یادش همواره زنده و روانش شاد باد.