استاد حبیبالله بدیعی، هنرمند نامدار اهل مازندران، آهنگساز و نوازنده چیرهدست ویلون، در روز چهارم فروردینماه سال ۱۳۱۲ در شهرستان سوادکوه متولد شد. پدرش علیمحمد نام داشت که در نواختن ساز دوتار مهارت داشت.
بیوگرافی استاد حبیب الله بدیعی
حبیب الله بدیعی نقشی بسیار مهم در آمیختن روشهای موسیقی کلاسیک با موسیقی اصیل ایرانی ایفا کرد. او نوازندهای بود که مهارت و تسلطش در کشیدن آرشه و نواختن ویولن، فراتر از حد معمول بود. تا به امروز نیز، قطعات تکنوازی او الگوی بسیاری از کسانی است که ویولن را به صورت خودآموز فرا میگیرند.
اگر به این موضوع علاقه دارید، تفاوت موسیقی عرفانی و موسیقی سنتی را از دست ندهید.
زندگی نامه و فعالیت هنری
حبیب تنها دو سال داشت که پدرش زادگاهش، سوادکوه، را ترک کرد و به شهر ساری رفت. پدر در آنجا ساکن شد و به کار کشاورزی و خرید و فروش مشغول گشت. زمانی که حبیب هشت سال بیشتر نداشت، خانوادهاش به تهران نقل مکان کردند و در پایتخت ساکن شدند.
پیش از این، وقتی در ساری زندگی میکردند، برادر بزرگتر حبیب یک ویلون خریده بود و نزد یک نوازنده ارمنی به آموختن این ساز پرداخت. اما پس از دو سال، از ادامه تمرین خسته شد و نواختن ویلن را کنار گذاشت.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ساز کوزه،ساز ساده اما توانمند.
برای یادگیری پیشرفته، به کنترپوآن به مثابه روشنگری کلاسیک مراجعه کنید.
در همین دوران، حبیب که کودکی کنجکاو بود، گاهی در غیاب برادرش و بدون اجازه او، به آرامی ویلن را برمیداشت و با کشیدن آرشه بر روی آن، آهنگهای زیبایی مینواخت. این کار از چشم برادرش پنهان نماند. وقتی برادر، اشتیاق فراوان حبیب را به موسیقی دید، ویلن خود را به او بخشید.
پدر و مادر حبیب، همانند دیگر فرزندانشان، به آموزش و پرورش او بسیار اهمیت میدادند و بر درسخواندنش با دقت نظارت میکردند. حبیب نیز تا دریافت مدرک لیسانس از دانشکده علوم، همه مراحل تحصیل را با موفقیت پشت سر گذاشت.
ورود به عرصه موسیقی
حبیبالله بدیعی در سال ۱۳۲۶ خورشیدی، زمانی که در سن نوجوانی بود، پس از مدتی تمرین شخصی، به کلاس لطفالله مفخمپایان رفت. مفخمپایان خود از شاگردان استاد ابوالحسن صبا بود.
او به مدت سه سال به آموزش ردیفهای موسیقی صبا به حبیبالله بدیعی پرداخت تا اینکه بدیعی به تدریج آنقدر پیشرفت کرد که در سال ۱۳۲۹ خورشیدی به عنوان تکنواز در برنامه رادیو ارتش مشغول نواختن ویولن شد. بدیعی در سال ۱۳۳۱ خورشیدی وارد کلاس مستقیم ابوالحسن صبا شد و به مدت دو سال نزد او ماند و دوره پیشرفته آوازها را نزد این استاد به پایان رساند.
در همان زمانی که نزد صبا آموزش میدید، به مدت دو سال نیز نزد استادی به نام جینگوزیان، که از ارامنه قفقاز و مدرس موسیقی کلاسیک غربی بود، دورهای را گذراند.
او از بااستعدادترین شاگردان ابوالحسن صبا بود.
بدیعی با نبوغ چشمگیر خود توانست در دنیای موسیقی پیشرفت قابل توجهی داشته باشد. او نه تنها در بداههنوازی و شناخت ردیفها استعداد خارقالعادهای داشت، بلکه با مهارت زیاد از نوازندگان گذشته نیز تقلید میکرد.
پس از درگذشت ابوالحسن صبا، نوار قطعه مشهور «زنگ شتر» او در دسترس نبود یا حداقل رادیو نسخهای از آن نداشت، اما برای بزرگداشت این استاد، لازم بود این اثر ماندگارش پخش شود. بنابراین، طبق تصمیم مدیر رادیو در آن زمان، چند تن از شاگردان صبا قطعه زنگ شتر را نواختند. نواری که در نهایت مورد پذیرش بسیاری قرار گرفت و حتی به نام خود استاد صبا پخش شد، اجرایی بود که حبیبالله بدیعی نواخته بود.
در این مقاله آشنایی با ساز صندلی، کاخون یا کاخن اطلاعات مفیدی آمده است.
برای مطالعه بیشتر، به چرا هنگ درام گران است؟ سری سر بزنید.
وفات
حبیب الله بدیعی در سن پنجاه و نه سالگی، در بیست و نهم مهرماه سال یکهزار و سیصد و هفتاد و یک، چشم از جهان فروبست. پیکر او را در کنار آرامگاه امامزاده طاهر در شهر کرج به خاک سپردند.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه سوردین چیست؟.