پرویز منصوری یکی از نویسندگان و آموزگاران برجستهی دانش موسیقی در ایران است. کارهای ارزشمند او نقش مهمی در شکلگیری موسیقی ما ایفا کرده است. در ادامه، در وبلاگ یافتو بیشتر با این استاد شناختهشده آشنا خواهید شد.
بیوگرافی پرویز منصوری
پرویز منصوری، استاد موسیقی، نویسنده و منتقد، در سال ۱۳۰۳ به دنیا آمد. او ردیف موسیقی ایرانی را نزد استاد موسی نیداود به صورت فشرده آموخت و سپس در هنرستان موسیقی تهران، زیر نظر حشمت سنجری و حسین ناصحی، با موسیقی کلاسیک غربی آشنا شد.
او برای سالهای طولانی در هنرستانهای موسیقی تهران تدریس کرد و پس از انقلاب، برای ادامه تحصیل به اتریش رفت. کتاب «تئوری بنیادی موسیقی» شناختهشدهترین کار اوست که در سال ۱۳۷۱ عنوان کتاب سال ایران را دریافت کرد.
از دیگر کارهای او میتوان به ترجمه کتابهای «چگونه از موسیقی لذت ببریم» و «دعوت به شنیدن» اشاره کرد. همچنین صدها مقاله از او در زمینههای نقد موسیقی، جامعهشناسی موسیقی و شناخت سازها به زبان فارسی منتشر شده است.
گذری اجمالی بر زندگی نامه استاد پرویز منصوری
ایشان در بیست و دومین روز از اسفندماه سال ۱۳۰۳ در همدان چشم به جهان گشودند. پس از چندی به تهران نقل مکان کردند و دوران کودکی خود را در این شهر گذراندند.
از همان سالهای ابتدایی مدرسه، به نواختن ویولن علاقهمند شدند. برای چند ماه، نزد استاد موسی خان نیداوود به یادگیری این ساز مشغول شدند. اما از آنجا که آموزش ایشان بدون استفاده از نتهای موسیقی بود، وی نزد روبیک گریگوریان رفت و موسیقی غربی را فرا گرفت.
برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با مفهوم پاساژ در موسیقی مراجعه کنید.
در سال ۱۳۲۰ به همراه خانواده راهی اصفهان شد. در آن شهر، همزمان با ادامه تحصیل در مقطع دبیرستان، آموزش موسیقی خود را نزد بوزاند گاسپاریان پی گرفت.
ایشان در سال ۱۳۲۴، تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان سعدی اصفهان به پایان رساندند و سپس به تهران بازگشتند.
مقاله علینقی وزیری، پدر موسیقی جدید ایران پس از انقلاب مشروطه حاوی اطلاعات جامعی است.
تحصیل در رشته موسیقی
بین سالهای ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۸ به تحصیل در هنرستان موسیقی ادامه داد. او در ابتدا نواختن ویولون را فراگرفت و پس از آن، نزد استاد حسین ناصحی به یادگیری آهنگسازی روی آورد.
در سال ۱۳۲۸، برای تأمین هزینههای زندگی مجبور شد تحصیل را رها کند و در بانک ملی مشغول به کار شد. در دوران جنبش ملی شدن صنعت نفت، در فعالیتهای سیاسی مشارکت داشت.
پس از کودتای سال ۱۳۳۲، به دلیل همین فعالیتها، یک سال را در زندان سپری کرد.
از سال ۱۳۳۳، آموزش خصوصی موسیقی را در زمینههای ویولن، سلفژ و هارمونی آغاز کرد.
در سال ۱۳۳۶، در آزمون ورودی هنرستان عالی موسیقی پذیرفته شد و توانست در رشته آهنگسازی زیر نظر استاد اتریشی، هایمو تویبر (Heimo Täuber)، به ادامه تحصیل بپردازد.
سفر به اتریش
این استاد، او را تشویق کرد تا برای ادامهٔ تحصیل به اتریش برود. در همان دوره، او در ادارهٔ هنرهای زیبا نیز مشغول به کار بود.
در سال ۱۳۴۱ برای تحصیل در رشتهٔ آهنگسازی به اتریش رفت و در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی، زیر نظر هانس یلینک (Hanns Jelinek) آموزش دید. پس از پایان تحصیلات و دریافت مدرک از این آکادمی در سال ۱۳۴۹، به ایران بازگشت.
از سال ۱۳۴۹ تا اوایل انقلاب، در هنرستانهای موسیقی، دانشگاه و تلویزیون به تدریس مشغول بود. پس از انقلاب فرهنگی و تعطیلی هنرستانهای موسیقی، منصوری تدریس خصوصی را آغاز کرد.
او ساکن اتریش بود، اما هر سال برای چاپ کتابهایش یا برگزاری دورههای آموزشی، چند ماهی را در ایران سپری میکرد.
پرویز منصوری از آموزگاران پیشکسوت و نامآشنا در زمینهٔ تئوری موسیقی در ایران است و بسیاری از موسیقیدانان و نوازندگان مطرح امروز، از شاگردان او به شمار میروند.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در آشنایی با ساز گلوکن اشپیل، بلز ارکستری پیدا کنید.
پیشگامان توسعه آموزش نوین موسیقی علمی
پرویز منصوری از چهرههای برجسته و اثرگذار در عرصه آموزش موسیقی در ایران به شمار میرود. او از پیشروان گسترش آموزش اصولی و علمی موسیقی بوده و آثار و نوشتههای فراوان و ارزشمندی درباره موسیقی ایرانی از خود به جای گذاشته است.
پنج دهه تجربه و آشنایی عمیق او با زبان آلمانی، وی را به مترجمی دقیق و قابل اطمینان تبدیل کرده است. دانش گسترده او در زمینه موسیقی، همراه با صداقت و وسواس در کار، از او چهرهای ساخته که میتواند برای علاقهمندان جدی و مسئولیتپذیر، سرمشق و الگویی ارزشمند باشد.
در فهرست کارهای او، جای یک اثر خالی به چشم میخورد: مجموعهای از مقالهها و گفتوگوهای محدود و پراکندهای که انجام داده است.
مهمترین دستاورد استاد منصوری، نوشتن و ترجمه کتابهای اساسی برای آموزش موسیقی است. او این راه را در زمانی آغاز کرد که کمبود منابع علمی و آموزشی موسیقی در ایران، کاملاً مشهود بود.
وفات
او در سال ۱۳۹۰ از این دنیا رفت.یادش گرامی و روحش قرین رحمت باد.