ری چارلز رابینسون، اسطوره ای که نابینا بود

ری چارلز رابینسون، که همه او را با نام هنری “ری چارلز” می‌شناسند، یک موسیقیدان سرشناس آمریکایی بود. او نوازندهٔ چیره‌دست پیانو و سازهای کلاویه‌ای و همچنین خواننده‌ای در سبک‌های جاز و ریتم‌اند‌بلوز به شمار می‌رفت. بسیاری از مردم، ری چارلز را به خاستعداد چشمگیرش در موسیقی می‌شناسند، در حالی که او در تمام طول زندگی‌اش نابینا بود. در ادامه این نوشته، بیشتر با زندگی این اسطورهٔ نابینای موسیقی آشنا خواهید شد.

ری چارلز رابینسون

ری چارلز که نام کامل او ری چارلز رابینسون بود، پسر بیلی رابینسون و آرتا ویلیامز به شمار می‌رفت. او از پیشگامان مهم در عرصه موسیقی سول و نوازندگی پیانو بود و نقش بزرگی در شکل‌دهی به سبک ریتم اند بلوز ایفا کرد. ری چارلز توانست حال و هوای سول را به انواع مختلف موسیقی، از ترانه‌های کانتری گرفته تا قطعات پاپ، اضافه کند. فرانک سیناترا درباره او گفته: «تنها نابغه واقعی در حرفه ما».

از دست دادن بینایی در کودکی

ری چارلز در سنین کم بینایی خود را از دست داد. اگرچه نابینایی زندگی را برایش دشوار کرد، اما باعث شد در شرایط تبعیض نژادی آن زمان آمریکا، به یک مدرسه مخصوص برود. اولین درس‌های موسیقی را نیز در همان مدرسه فرا گرفت.

او یکی از برجسته‌ترین آهنگسازان سده بیستم شناخته می‌شود. بسیاری از خوانندگان و نوازندگان، در شیوه اجرا و سبک کارشان، از ری چارلز الهام گرفته‌اند و خود را مدیون او می‌دانند.

اگر به این موضوع علاقه دارید، علت نامگذاری اسامی گوشه های ردیف موسیقی سنتی ایران را از دست ندهید.

زندگی نامه

ری چارلز رابینسون وقتی فقط شش سال داشت، در اثر بیماری آب سیاه بینایی خود را از دست داد.
اولین کسی که به او موسیقی آموخت، صاحب یک مغازه کوچک در محلشان بود. ری از سه سالگی به آن مغازه می‌رفت و به نواختن پیانوی او گوش می‌داد. همان صاحب مغازه بود که ملودی‌های ساده را به ری یاد داد و اولین قدم را برای تبدیل شدن پسری فقیر به یک موزیسین بزرگ برداشت.
وقتی ری هفت ساله شد، یک مؤسسه خیریه به او بورسیه داد تا در مدرسه‌ای مخصوص کودکان نابینا و ناشنوا درس بخواند.
او در مدرسه سنت اگوستین که مخصوص نابینایان و ناشنوایان بود، با دنیای موسیقی آشنا شد و نواختن سازهای مختلف را یاد گرفت. متأسفانه در پانزده سالگی هر دو والدین خود را از دست داد.
در میانه‌های دهه ۱۹۴۰، در فلوریدا شروع به کار در زمینه موسیقی کرد و پس از جمع‌آوری پس‌انداز، در سال ۱۹۴۷ به سیاتل نقل مکان کرد و کار جدی خود در موسیقی را آغاز نمود.
ری به شکل آکادمیک، آهنگسازی و نواختن سازهایی مثل پیانو، ارگ، ساکسوفون، کلارینت و ترومپت را فراگرفت. علاقه‌های موسیقایی او بسیار گسترده بود؛ هم از آثار هنرمندان بزرگ آن روزگار مانند Artie Shaw و Count Basie لذت می‌برد و هم به موسیقی کلاسیک آهنگسازانی چون شوپن و سیبلیوس علاقه داشت.
اما بیش از هر چیز، صدای صمیمی و روح‌نواز موسیقی انجیلی و احساس عمیق موسیقی بلوز، قلب او را تسخیر کرده بود. این عشق به سبک‌های گوناگون، به وضوح در کارهای هنری او دیده می‌شود.
در سال ۱۹۵۱، آهنگ «Baby Let Me Hold Your Hand» او برای اولین بار در میان ده آهنگ برتر جدول موسیقی قرار گرفت.
در آن دوران، موسیقی R&B و سول هواداران خود را داشت، اما در اواخر دهه ۵۰، ری چارلز با استفاده از انرژی راک اند رول و صدای پیانوی الکتریک خود، آهنگ «What’d I Say» را اجرا کرد و توجه علاقه‌مندان به موسیقی پاپ را نیز به خود جلب نمود.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در موسیقی کرال ایرانی چیست ؟ پیدا کنید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی استاد حسن کسایی.

ترانه «آنچه میگویم»

شاید بتوان بهترین اثر ری چارلز در دوران همکاری‌اش با گروه ریلتس را آهنگ «آنچه میگویم» دانست. این قطعه با نواختن ریتمیک و شاد ری روی پیانو الکتریکی شروع می‌شود و سپس صدای گرم خوانندگان زن گروه به آن می‌پیوندد. هماهنگی بین اعضای گروه و دیگر نوازندگان با صدای منحصربه‌فرد ری، فوق‌العاده است. جالب است بدانید این آهنگ در ابتدا به صورت بداهه خلق و اجرا شد و خیلی زود در بین مردم محبوبیت پیدا کرد.

در این مقاله کنترپوآن به مثابه روشنگری کلاسیک اطلاعات مفیدی آمده است.

در اوایل دهه ۱۹۶۰، او دو آهنگ ماندگار “Hit the Road Jack” و “Unchain My Heart” را به علاقه‌مندان موسیقی سول تقدیم کرد و در همین دوره به اوج محبوبیت رسید.

برای یادگیری پیشرفته، به ساز کوزه،ساز ساده اما توانمند مراجعه کنید.

در این مقاله تفاوت موسیقی عرفانی و موسیقی سنتی اطلاعات مفیدی آمده است.

ری چارلز رابینسون تا اوایل دهه ۶۰ میلادی همچنان مشهور و موفق بود، اما از سال ۱۹۶۵ به دلیل مشکلات ناشی از اعتیاد، برای یک سال از دنیای موسیقی کنار رفت. سپس در سال ۱۹۶۶ با آهنگ “Let’s Get Stoned” بازگشت قدرتمندی داشت.

در سال ۲۰۰۲، او آلبومی منتشر کرد که در آن به همراه بزرگان موسیقی مانند بی.بی. کینگ، ویلی نلسون، مایکل مک دونالد و جیمز تیلور دوئت خوانده بود. این آلبوم با استقبال بسیار خوبی از سوی مردم روبه‌رو شد.

درگذشت 

ری چارلز رابینسون در سال ۲۰۰۳ به دلیل بیماری، عمل جراحی انجام داد. سرانجام در دهم ژوئن سال ۲۰۰۴، در خانه‌اش در بورلی هیلز، زندگی را بدرود گفت.