ساز قارمون یا گارمون، یکی از سازهای اصلی در موسیقی مردم روسیه و منطقه قفقاز است. این ساز از نظر شکل ظاهری، بسیار شبیه به آکوردئون میباشد. در این نوشته از وبلاگ یافتو، اطلاعات بیشتری درباره این ساز آذربایجانی کسب خواهید کرد. پیشنهاد میکنیم تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.
ساز قارمون یا گارمون
ساز گارمون که با نامهای قارمان یا قارمون نیز شناخته میشود، در میان مردمان روس، آذربایجانیهای ایران، چچنها، تاتارها و چرکسها رواج دارد. این ساز جایگاه ویژهای در موسیقی آذربایجانی دارد.
گارمون در واقع نوعی آکاردئون است که هنرمندان آذربایجانی آن را با موسیقی محلی خود هماهنگ کردهاند. این تغییرات باعث شده تا این ساز به یکی از سازهای شناختهشده در موسیقی محلی آذربایجان تبدیل شود که نشاندهنده ذوق و مهارت هنرمندان این منطقه است. این ساز بهویژه در مناطق آذربایجان شرقی کاربرد بیشتری دارد.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در ساز ویولن سل را بیشتر بشناسید پیدا کنید.
تاریخچه ساز گارمون
این ساز توسط فردی به نام چالکوف ابداع شد و بعدها در روسیه محبوبیت پیدا کرد. در آنجا به آن هارمونیا یا هارمون میگفتند. اما به دلیل سختی تلفظ حرف «هـ» در زبان مردمان قفقاز، نام آن به قارمونیا یا قارمون تغییر یافت. روسیه در گذشته بزرگترین کارگاه ساخت این ساز به شمار میرفت.
توصیه میشود به مطالعه مقاله همه چیز درباره ساز ویولا ادامه دهید.
انواع گارمون
انواع مختلفی از ساز گارمون روسی وجود دارند که از جمله آنها میتوان به مارین، تاتار، آرخیپ، کارپوشکین، ویتکا، والنتین، استالبوف، کاباردین و چندین نمونهٔ دیگر اشاره کرد. هر کدام از این سازها معمولاً به نام منطقهای که در آن رواج دارند، شناخته میشوند.
به نظر میرسد با ورود ساز گارمون در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم به آذربایجان، این ساز به بخشی از موسیقی این منطقه تبدیل شد. نوازندهٔ سرشناس آذربایجان، مرحوم احد علی ان، که به کوراحد معروف بود، گام کروماتیک قارمون را تکمیل کرد.
این ساز همچنین به عنوان یکی از صنایع دستی استان آذربایجان شرقی به شمار میآید، چرا که تمام مراحل ساخت آن، از آغاز تا پایان، با دست انجام میگیرد.
توصیه میکنیم این مطلب ساز نی را بیشتر بشناسید را حتماً بخوانید.

جنس ساز گارمون
ساز قارمون که با صفحهکلید ساخته میشود، معمولاً بدنهاش از چوب گردو است. اما برای انواع باکیفیت و مرغوب، از چوب لیمو در ساخت بخش اصلی بدنه استفاده میکنند. بقیه قسمتهای ساز نیز از چوب گردو ساخته شده و با نقشهای صدفی تزئین میشود.
این ساز باید در جای خشک و به دور از رطوبت و هوای سرد نگهداری شود و بهتر است دمای اتاق از ۲۰ درجه سانتیگراد کمتر نباشد. هنگام باز و بسته کردن درپوش آن نیز باید این کار را با آرامی و احتیاط انجام داد.