بیوگرافی احمد پژمان | اولین آهنگسازی که اُپرایش روی صحنه رفت!

بیوگرافی احمد پژمان

پربازدیدترین این هفته:

دیگران در حال خواندن این صفحات هستند:

اشتراک گذاری این مطلب:

فهرست مطالب:

احمد پژمان از آهنگسازان و موسیقیدانان سرشناس ایران در دوران معاصر است. او در قالب‌های گوناگون موسیقی کلاسیک غربی مانند سمفونی، باله، اپرا و رپسودی آهنگ ساخته است. ویژگی بارز سبک او، ترکیب نواهای محلی ایران با شیوه‌های پیشرفته موسیقی غربی، به ویژه در زمینه تنظیم برای ارکستر است.

این هنرمند تا امروز موسیقیِ ۲۷ فیلم و ۳۰ ترانه پاپ را خلق کرده و ۱۵ آلبوم در زمینه‌های موسیقی ارکسترال، آوازی و موسیقی فیلم ارائه داده است. دستاوردهای احمد پژمان بسیار چشمگیر است. آثارش توسط ارکستر سمفونیک تهران و نیز ارکسترهای مشهور کشورهای دیگری مانند آلمان، انگلیس، لهستان و بلژیک اجرا شده‌اند.

در داخل ایران نیز او دو سیمین‌غرفه بلورین از جشنواره فیلم فجر و چهار تندیس زرین از جشن بزرگ سینمای ایران دریافت کرده است. اگر می‌خواهید بیشتر با این آهنگساز نامدار ایرانی آشنا شوید، در ادامه این نوشته در وبلاگ یافتو با ما همراه باشید.

تولد و کودکی احمد پژمان

احمد پژمان در سال ۱۳۱۴ در شهر لار، واقع در استان فارس، چشم به جهان گشود. او تنها فرزند خانواده بود. خواندن و نوشتن را ابتدا در مکتب‌خانه‌ی زادگاهش فرا گرفت. به دلیل شغل پدر، خانواده‌شان زیاد جابه‌جا می‌شدند و به همین خاطر تا کلاس دوم را در شهر میناب گذراند. اولین برخورد او با موسیقی نیز در همین شهر اتفاق افتاد؛ روزی از یک نی‌زار نزدیک مدرسه، نی‌ای چید و با ایجاد سوراخ‌هایی روی آن، یک ساز ساده برای خودش درست کرد.

در هشت سالگی ابتدا به سیرجان رفت و پس از آن به تهران نقل مکان کرد. دوره ابتدایی را در مدرسه‌ای به نام اسلامی، و دوره متوسطه را در دبیرستان محمد قزوینی پشت سر گذاشت. سپس برای ادامه تحصیل به دبیرستان ادیب رفت. در این سال‌ها بود که نواختن نی فلزی را آغاز کرد و بعد از آن به سراغ یادگیری ساز دهنی رفت.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره تفاوت میزان ساده و ترکیبی چیست؟ بیابید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله بیوگرافی استاد داوود آزاد به شما کمک خواهد کرد.

پدر و مادرش امیدوار بودند که با یادگیری زبان انگلیسی، آینده شغلی بهتری پیدا کند. برای همین مبلغ چهل تومان به او دادند تا در کلاس زبان ثبت‌نام کند. اما احمد که عاشق موسیقی بود، روزی از مقابل مغازه‌ی یک ارمنی به نام وارطان رد می‌شد و او را در حال تعمیر یک ویولن رنگ بنفش دید. آنقدر مجذوب آن ساز شد که تصمیم گرفت پول کلاس زبان را برای خرید همان ویولن خرج کند. پس از آن، نواختن ویولن را شروع کرد و اولین معلم او در این راه، منوچهر عارفی نام داشت.

شروع مسیر موسیقی و دوران دانشجویی

همه چیز با تماشای یک فیلم آغاز شد! احمد پژمان بعد از دیدن فیلم «چشمان سیاه» که داستان زندگی یک نوازنده ویولن آلمانی عاشق‌پیشه را روایت می‌کرد، مصمم شد تا موسیقی کلاسیک را فرا بگیرد. اولین معلم او در این زمینه، عیسی رضایی بود. پس از مدتی، رضایی به پژمان پیشنهاد داد تا برای آموختن ویولن نزد استاد خود، حشمت سنجری، برود.

احمد پژمان در کنار یادگیری ویولن، در رشته زبان انگلیسی نیز در دانشسرای عالی تحصیل می‌کرد. در همین دوره، به کمک حشمت سنجری توانست به ارکستر هنرستان موسیقی راه پیدا کند.

در زمان دانشجویی، احمد پژمان تصمیم گرفت تا آهنگسازی را نیز آغاز کند. به پیشنهاد دوستش، امیرتیمور پورتراب، ابتدا نزد پرویز منصوری رفت و سپس با راهنمایی منصوری، در کلاس‌های حسین ناصحی حاضر شد. او برای تأمین هزینه‌های زندگی و شهریه کلاس‌ها، در مهدکودک‌ها آکوردئون آموزش می‌داد.

از دیگر کارهای مهم او در دوران دانشجویی می‌توان به نواختن ویولن در ارکسترهای صبا، دهلوی و احمد فروتن راد، همکاری با ارکستر واروژان و پیوستن به ارکستر سمفونیک تهران اشاره کرد. در نهایت، دوران تحصیل این هنرمند در ایران در سال ۱۳۴۲ به پایان رسید و او در سال ۱۳۴۳ با دریافت بورسیه تحصیلی به اتریش و آکادمی موسیقی وین رفت.

احمد پژمان و اولین اپرای ایرانی که روی صحنه رفت

در سال ۱۳۴۴، احمد پژمان یک قطعه رپسودی برای ارکستر رادیو وین تصنیف کرد و آن را در گزارش تحصیلی خود به ایران ارسال نمود. پس از ارسال این گزارش، از او درخواست شد تا یک اپرا خلق کند. پژمان با وجود این که علاقه‌ای به اپرا و موسیقی آوازی نداشت، به دلیل نیاز مالی و عشق به زبان فارسی، این پیشنهاد را پذیرفت. او اولین اپرای خود با نام «جشن دهقان» را در سال ۱۳۴۶ ساخت که پس از اجرا، با استقبال بسیار خوبی از سوی مردم مواجه شد. این موفقیت باعث شد تا او تصمیم بگیرد اپراهای بیشتری خلق کند.

دومین اپرای او با عنوان «دلاور سهند» در سال ۱۳۴۷ به درخواست مهرداد پهلبد، وزیر فرهنگ و هنر ایران، ساخته شد. سپس در سال ۱۳۴۹، سومین اپرایش به نام «سمندر» را با همکاری محمدرضا اصلانی که متن آن را نوشت، آهنگسازی کرد. هر سه این اپراها در تالار وحدت به روی صحنه رفتند و احمد پژمان نخستین آهنگساز ایرانی بود که اثری اپرایی از او اجرا شد.

فعالیت‌های هنری احمد پژمان قبل از انقلاب

ساخت سه اپرا با نام‌های «جشن دهقان»، «دلاور سهند» و «سمندر»

کار به عنوان آهنگساز در تالار رودکی و تدریس در دانشگاه تهران

اولین باری که برای یک سریال تلویزیونی موسیقی ساخت، برای سریال «دلیران تنگستان» بود.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب نکات مهم برای کشف استعداد موسیقی در کودکان را از دست ندهید.

برای گسترش دانش خود، مقاله آشنایی با انواع پیک گیتار را مطالعه کنید.

همکاری با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

مدیریت بخش موسیقی در تهران و کنار گذاشتن این مسئولیت پس از یک سال

رفتن به دانشگاه کلمبیا برای ادامه تحصیل در مقطع دکترای آهنگسازی و یادگیری موسیقی الکترونیک

ساخت قطعه موسیقی «حماسه» و نواخته شدن آن توسط ارکستر فیلارمونیک لندن

خلق مجموعه‌ای به نام «عیاران» و اجرای آن با ارکستر سازهای ملی ایران

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ویژگی های میکروفون داینامیک.

فعالیت‌های پس از انقلاب

یک موسیقیدان که برای برخی خوانندگان پاپ خارج از ایران آهنگسازی و تنظیم می‌کند

از سال ۱۳۷۰ به عضویت گروه آموزشی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران درآمده است

در این مقاله تفاوت پیانو، ارگ و کیبرد اطلاعات مفیدی آمده است.

اولین کار او در زمینه موسیقی فیلم پس از انقلاب، ساخت موسیقی فیلم “هنرپیشه” بود

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آشنایی با ساز مورین خور بیابید.

در دهه ۱۳۷۰ قطعاتی با نام‌های “خرمشهر”، “تک‌سوار عشق” و “هفت‌خان رستم” را خلق کرد

در ابتدای دهه ۱۳۸۰ آلبومی با عنوان “سراب” منتشر کرد

در سال ۱۳۸۱ آلبوم “خاطرات فردا” را به انتشار رساند

قطعه “ناگهان رستخیز” را ساخت و آن را با همراهی ارکستر سمفونیک روسیه و گروه کر مسکو اجرا کرد

در سال ۱۳۸۹ آلبوم “سایه‌های خورشید” را ارائه داد

در شروع دهه ۱۳۹۰ سمفونی “نوروز” را آفرید

برای مطالعه بیشتر، به تاثیر موسیقی بر جنین و نوزاد سری سر بزنید.

در سال ۱۳۹۵ پوئم سمفونی “سرزمین دلاوران” را با اجرای ارکستر سمفونیک تهران و رهبری شهرداد روحانی ساخت

برای گسترش دانش خود، مقاله تفاوت ساز بندیر و دف را مطالعه کنید.

اینجا می تونی سوالاتت رو بپرسی یا نظرت رو با ما در میون بگذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *