سبت لوفا یکی از گونههای جذاب موسیقی است که طرفداران زیادی در میان دوستداران موسیقی پیدا کرده است. به همین دلیل، در این نوشته از وبلاگ یافتو، به معرفی این سبک موسیقی پرداختهایم. اگر شما هم به این سبک علاقهمند هستید، پیشنهاد میکنیم تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.
موسیقی لوفای چیست؟
سبک لوفای یکی از جذابترین سبکهای موسیقی است، چون معمولاً قوانین مرسوم را نمیپذیرد و راه خودش را میرود. لوفای (Lo-Fi) مخفف عبارت Low Fidelity به معنای «وفاداری کم» است. وفاداری در اینجا یعنی پایبندی به کیفیت اصلی صدای ضبطشده.
در این مقاله کاپو یا باره بند گیتار چیست؟ اطلاعات مفیدی آمده است.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً سیتار از سازهای زهی زخمهای موسیقی هندی را بخوانید.
این سبک در مقابل سبک های-فای (Hi-Fi) قرار میگیرد که در آن هدف، حفظ حداکثر وفاداری به صدای اولیه است. در واقع لوفای یک شیوه از ضبط صدا محسوب میشود. در این سبک، هنرمندان عمداً اشکالاتی را در قطعات خود جای میدهند که در ضبط استاندارد معمولاً از آنها پرهیز میشود. اما در لوفای، این نقصها بخشی از زیبایی اثر هستند و به عنوان جزئی از تجربهٔ شنیداری پذیرفته میشوند.
در آهنگهای لوفای، بسیاری از اصول معمول ضبط موسیقی — مانند حذف صدای هام، جلوگیری از اعوجاج صدا، پاککردن نویزهای اضافی و رعایت تعادل در محدوده فرکانسی — رعایت نمیشوند.
تاریخچه موسیقی لوفای
در ده سال گذشته، موسیقی لوفا هواداران زیادی پیدا کرده و به یکی از سبکهای شناختهشده در جهان تبدیل شده است.
البته در ابتدا، نوازندگان این سبک به صورت زیرزمینی فعالیت میکردند و اولین قطعههای این سبک را تولید نمودند. تلاش این هنرمندان باعث شد لوفا به شکل جدیتری دنبال شود.
ریشهی به وجود آمدن این سبک، به استفاده از درامماشینهایی برمیگردد که در اواخر قرن بیستم ساخته شدند. هنرمندان با کمک این دستگاهها سعی کردند موسیقیهای آرام و ملایمی خلق کنند. گرد هم آمدن این افراد و فعالیتشان را میتوان نخستین موج موسیقی لوفا به شمار آورد.
وقتی به این سبک گوش میدهید، احساس آرامش خاصی به شما دست میدهد. به همین دلیل بسیاری از شنوندگان، هنگام انجام کارهای روزمره مثل مطالعه یا کار کردن، به موسیقی لوفا گوش میکنند.
تبدیل یک صدا به لو- فای
روشهای گوناگونی برای ساخت یا تبدیل صدا به سبک لو-فای وجود دارد. مثلاً میتوان با ضبط صدا به کمک میکروفونهای قدیمی و پرنویز، یا استفاده از دستگاههای ضبط با کیفیت پایین، این اثر را ایجاد کرد. همچنین میتوان به صورت دیجیتالی و با تبدیل فایلهای صوتی به فرمتهای کمکیفیت، موسیقی لو-فای تولید کرد. نتیجهٔ همهٔ این روشها یکسان است: پایین آوردن کیفیت صدا.
ریشهٔ اصلی این سبک به دههٔ ۸۰ میلادی برمیگردد؛ زمانی که نوازندگان و تهیهکنندگان موسیقی، با امکانات محدود و در استودیوهای خانگی، آثار خود را خلق میکردند. هرچند لو-فای از همان دهههای ۸۰ و ۹۰ وجود داشت، اما تعریف و استانداردهای آن به تدریج تکامل یافت و در آن زمان به شکل امروزی شناخته نمیشد.
معمولاً قطعات لو-فای بدون کلام هستند و اگر هم صدای خواننده در آنها باشد، بیشتر به عنوان نمونهای برای ایجاد فضای خاص به کار میرود. در این سبک، استفاده از صدای گویندگان رادیو و تلویزیون، دیالوگهای فیلمها یا سخنان افراد مشهور، رایجتر از ترانه و آواز است. به همین دلیل، موسیقی لو-فای اغلاف حالتی آرامشبخش دارد و هدف آن جلب توجه شنونده نیست، بلکه میخواهد فضایی ایجاد کند تا شنونده بتواند همزمان روی کار دیگری هم تمرکز کند.
برای گسترش دانش خود، مقاله فرم در موسیقی به چه معناست؟ را مطالعه کنید.
مقاله آشنایی کامل با فرم واریاسیون منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
یکی دیگر از ویژگیهای لو-فای، تنظیم خاص آن است. در این قطعات معمولاً از نمونههای موسیقی زیرزمینی دههٔ ۴۰ و جز دههٔ ۶۰ استفاده میشود. هر نوع موسیقی یا محتوای صوتی که حال و هوای نوستالژیک داشته باشد، در ترکیب با المانهای الکترونیک، میتواند مادهٔ اولیهٔ خوبی برای ساخت موسیقی لو-فای باشد.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در آشنایی با دیوان،ساز کردی پیدا کنید.
حلقههای تکرارشونده از موسیقی جز، ملودیهای گیتار آکوستیک و ریتمهای هیپهاپ در بازههای زمانی طولانی، از عناصر همیشگی این سبک هستند. ترکیب هیپهاپ با المانهای لو-فای را با نامهای لوفای-هیپهاپ، چیلهاپ یا لوفای بیتس نیز میشناسند.
در نهایت، میکسهای طولانی، موسیقی چرخهای، ویدیوهای انیمه یا گیفهای کارتونی معروف، درامهای الکترونیک با تمپوی کند، نویز و صداهای زمینه، همه با هم نشانههای سبک لو-فای هستند. این ویدیوهای طولانی با حلقههای آرام و ریتمهای کمحجم، به شنونده احساس غرقشدگی در فضایی آرام و دلنشین میدهند.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً چه افرادی از کاپو استفاده میکنند؟ را بخوانید.