خیلی از بچههایی که از سن کم شروع به یادگیری موسیقی میکنند، هنوز نمیتوانند به خوبی تمریناتشان را مدیریت کنند. در بیشتر موارد، این کودکان به پدر و مادرهای پشتیبان نیاز دارند تا در مسیر یادگیری موسیقی، راهنمایشان باشند و به آنها انگیزه بدهند. میتوان گفت در سالهای اولیه، نقش والدین در آموزش موسیقی به کودکان، حتی از نقش خود بچهها هم پررنگتر است!
وقتی زندگینامه بسیاری از بزرگترین موسیقیدانهای دنیا را مرور میکنیم، میبینیم که اصلیترین مشوق آنها، پدر و مادرشان بودهاند. اگر فرزند شما تازه یادگیری موسیقی را شروع کرده و شما نمیدانید چطور در این راه به او کمک کنید، در ادامه این مطلب از وبلاگ یافتو همراه ما باشید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی استاد شهرام ناظری.
در این مقاله احمد عبادی، نوازنده صاحب سبک سه تار اطلاعات مفیدی آمده است.
نقش والدین در آموزش موسیقی کودکان چیست؟
۱. با معلم فرزندتان مشورت کنید
از معلم فرزندتان بپرسید که نظر او درباره عملکرد درسی و رفتاری کودک شما چیست و فکر میکند چه مقدار تمرین و تکلیف برای او مناسب است. با این کار میتوانید راهنمایی بهتری به فرزندتان ارائه دهید و مطمئن باشید که فشار و انتظار بیش از حدی به او وارد نمیکنید.
۲. شرایط تمرینی مناسبی را برای کودک فراهم کنید
یکی از اصلیترین کارهایی که پدر و مادر برای یادگیری موسیقی فرزندشان میتوانند انجام دهند، فراهم کردن یک محیط خوب برای تمرین است. کودک برای اینکه بتواند خوب تمرین کند، در درجه اول به یک جای مناسب احتیاج دارد. این محل باید یک اتاق دلباز باشد که روشنایی کافی داشته باشد و سر و صدای آزاردهنده در آن شنیده نشود. همچنین وسایلی که کودک برای تمرین به آنها نیاز دارد، مانند پایهٔ نت، باید همیشه در این اتاق آماده و در دسترس باشد.
۳. یادگیری موسیقی را برای کودک طاقتفرسا نکنید
اگر دوست دارید موسیقی تأثیر خوب و چشمگیری در زندگی فرزندتان داشته باشد، باید کاری کنید که از یادگیری آن لذت ببرد. اگر مدام به او یادآوری کنید که تمرین کند یا به خاطر کمتمرینی سرزنشش کنید، یادگیری موسیقی برایش سخت و خستهکننده خواهد شد. اصلیترین وظیفه پدر و مادر در آموزش موسیقی به بچهها، حمایت کردن از آنهاست. همچنین هم معلم و هم والدین باید حواسشان باشد که از کودک انتظارات معقول و متناسب با تواناییهایش داشته باشند.
۴. کیفیت و نظم را قربانی میزان تمرین نکنید
برای کودکان، چهار نوبت تمرین پانزده دقیقهای و مفید، بسیار بهتر از یک جلسه تمرین یک ساعته و خستهکننده است. این موضوع به خصوص برای بچههای کوچکتر اهمیت بیشتری دارد، چون آنها زودتر خسته میشوند. بنابراین بهتر است به جای جلسات طولانی، از برنامههای کوتاه، منظم و باکیفیت برای تمرین آنها استفاده کنیم.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در داستان سه تار ناصرالدین شاه و استاد عبادی پیدا کنید.
۵. از کودک انتقاد نکنید
وقتی کودکی در حین تمرین، یک اشتباه را بارها تکرار میکند، بهتر است شما مستقیماً آن اشتباه را به او تذکر ندهید. زیرا این نقد و تذکر ممکن است باعث ناامیدی و دلسردی او شود. این نکته را به خاطر داشته باشید که وظیفهٔ پدر و مادر، تشویق کردن و تقدیر از کودک است و آموزش و اصلاح، کار معلم میباشد. بهتر است شما هرگز نقش معلم و اصلاحگر را به عهده نگیرید.
۶. تمرین کودک را به بخشی از برنامه خانوادگی تبدیل کنید
خیلی مهم است که بچه موقع تمرین احساس تنهایی و انزوا نکند، انگار که مجبور است کاری سخت و اجباری را به تنهایی انجام دهد. وقتی فرزندتان مشغول تمرین است، بهتر است بقیه اعضای خانواده هم به کارهای مهم و جدی خودشان مشغول باشند. مثلاً توصیه میشود در این زمان، دیگران به تماشای فیلم یا انجام کارهای سرگرمکننده نپردازند تا حواس و تمرکز کودک به هم نخورد.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله معرفی ساز دودوک ، ساز سخت ارمنی مراجعه کنید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً معرفی سازسنج را بخوانید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله آیا کالیمبا ساز سختی است؟ را مطالعه کنید.