احتمالاً برای شما هم پیش آمده که سازی برنجی و طلایی رنگ را دیده باشید که نوازندهاش، ضمن دمیدن در آن، لولهای کشیده را به جلو و عقب حرکت میدهد. نام این ساز، ترومبون است. در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، بیشتر با ساز ترومبون آشنا خواهیم شد.
ترومبون
ترومبون یک ساز بادی از جنس برنج است که ریشههای آن به کشور ایتالیا بازمیگردد. نام این ساز نیز ایتالیایی است و معنای آن «ترومپت بزرگ» میباشد.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه صدای میکس ( Mix Voice ) چیست؟.
اگر سوالاتی دارید، مقاله آشنایی با انواع هارمونی در موسیقی به شما کمک خواهد کرد.
تفاوت اصلی ترومبون با ترومپت در سازوکار تغییر نتهاست. در ترومبون، معمولاً به جای استفاده از دکمه یا دریچه، قسمتی از لولهٔ ساز به صورت کشویی داخل قسمت دیگر حرکت میکند. با بلندتر شدن طول لوله، صدای ساز بمتر میشود. این لولهٔ متحرک در هفت موقعیت مختلف قابل تنظیم است.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در چرا صدای ضبط شده با صدای ما فرق دارد؟ پیدا کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه زندگینامه فرهاد فخرالدینی، بنیان گذار ارکستر ملی.
آشنایی با ساز ترومبون
آشنایی با ساز ترومبون، پیشینه و کاربردهای آن
ترومبون یکی از سازهای موسیقی است که در گروه سازهای بادی برنجی جای میگیرد. نحوه تولید صدا در این ساز مانند دیگر سازهای این خانواده است: نوازنده با قرار دادن لبهای خود روی دهانی ساز و دمیدن هوا، باعث لرزش ستون هوا درون ساز میشود و صوت ایجاد میگردد.
تفاوت اصلی ترومبون با بیشتر سازهای بادی برنجی دیگر در روش تغییر نتهاست. بسیاری از سازهای برنجی مانند ترومپت، برای تغییر نت از دریچههایی (سوپاپ) استفاده میکنند که با فشار دادن آنها مسیر هوا تغییر میکند. اما ترومبون معمولاً یک قطعه کشویی دارد که مانند تلسکوپ جلو و عقب میرود. با حرکت این کشو، طول ساز تغییر میکند و در نتیجه صدای ساز بالا و پایین میشود تا نتهای مختلفی به دست آید.
البته امروزه برخی از ترومبونهای جدید هم مجهز به یک دریچه اضافی هستند که با فشردن آن، زیروبمی ساز کاهش مییابد. همچنین نوعی از ترومبون به نام ترومبون سوپاپدار وجود دارد که مانند ترومپت، سه دریچه برای تولید نتهای گوناگون دارد.
برای گسترش دانش خود، مقاله تاریخچه ساز افسانه ای چنگ را مطالعه کنید.
تاریخچه ساز
پیشینه این ساز به میانههای سده پانزدهم میلادی بازمیگردد. در آن زمان، در دوره رنسانس، از ترومبون در کلیساها استفاده میشد. این ساز در موسیقی آیینی کلیسا نقش داشت، اما در قطعات ارکستری چندان متداول نبود. لودیگ فان بتهوون با به کار بردن ترومبون در بخش پایانی سمفونی پنجم خود، آن را در موسیقی ارکستری رواج داد. پس از او، بسیاری از آهنگسازان نیز جایی برای این ساز در آثار خود در نظر گرفتند.
کاربردهای ساز
این ساز در گذشته در مراسم مذهبی کلیساها نواخته میشد، اما پس از آنکه لودویگ فان بتهوون از آن در آثارش استفاده کرد، رواج بیشتری پیدا کرد. کاربرد دیگر ترومبون را میتوان در موسیقی جاز مشاهده کرد.
ترومبون رنگ صوتی ویژهای به موسیقی کلاسیک میبخشد. هر سرخپوست آمریکایی در سن مشخصی میداند ترومبون چیست، زیرا این ساز یکی از سازهای اصلی در دستههای موسیقی رژه است.
هیچ گروه رژهای بدون ترومبون کامل نیست. اما این تنها ویژگی ترومبون نیست؛ این ساز همچنین میتواند نواهایی اصیل و دلنشین نیز بنوازد.
مقاله تغییر شکل ساز چنگ در طول تاریخ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.